Print dit verslag
    Stuur door naar vriend(in)
Info verslag
Auteur: Orwell, George
Verslagtype: Uittreksels
Literatuurtype: Literatuur
Maker: Bekend
Taal: Engels
Vak: Engels
Commentaar: -
Cijfer: niet bekend
Beoordeling scholier:  (12 stemmen)
Beoordeling docent: - (geen beoordeling beschikbaar)
Aantal keer bekeken: 2615
Relevante documenten
Beoordeel dit verslag
slecht
matig
voldoende
goed
uitmuntend
Engels

Orwell, George
1984

LET OP: Dit verslag is uitsluitend bedoeld als hulpmiddel bij het maken van je eigen verslag en niet om zomaar in te leveren bij je docent(e).

  1. Het verhaal speelt zich af in Londen, dat ligt in OceaniŽ. Datum: 4 april, het jaar 1984.....
  2. De eerste indruk is wat moeizaam. De schrijver beschrijft een totaal andere wereld met hele andere termen e.d. Na het even inkomen leest het boek lekker weg.
  3. Wiston Smith, 39 jaar, werkt op het 'records departement'. Zijn baan is het om geschiedenis uit kranten, tijdschriften e.d. aan te passen aan het heden. Het jaar is 1984 en de wereld is in 3 blokken verdeeld. De macht is in OceaniŽ in handen van 'de Partij'. Deze partij is verdeeld in een intern bevelstructuur en een uitvoerstructuur. De partij is een fractie van de totale bevolking. De totale bevolking leeft nog in de oude delen van Londen die niet vernieuwd en gemoderniseert zijn. Zij zijn onwetend. Winston werkt voor de uitvoerstructuur. Het verhaal opent, met hem terugkomend van werk. Overal hangen de posters van Big Brother. Op de straat, in de gebouwen, in de lift, overal....
    Big Brother is de (fictieve) leider van OceaniŽ. Zijn indringende ogen kijken je altijd aan. Dat is niet het enige wat je aankijkt, via de TV, kan de 'Thought Police', een orgaan dat iedereen van de partij in de gaten houdt en let op verboden aktivitieten, alle leden van de partij in de gaten houden. Winston ook dus. Als de TV echter even weg draait haalt Winston zijn nieuwe aanwinst te voorschijn, het is een boek. Dit alleen al is verdacht. Leden van de partij scgrijven niet, zij dicteren. Winston weet niet wat hij met boek moet. Hij heeft het gekocht in de wijken waar de onbenullige massas wonen. Hij schrijft maar op wat hem te binne schiet. Dit is het begin "Down with Big Brother", met grote letters.....
    De volgende dag gaat winston weer naar zijn werk. Overal kan hij de slogans van de partij zien: "Oorlog is vrede, vrijheid is slavernij, onwetendheid is kracht". Dit zijn de waarheden van de partij. Zij zijn gedicteerde waarheden, maar voor Winston, die niet anders weet, zijn dit belangrijke feiten. OceaniŽ is in oorlog met EurasiŽ, en in bondgenootschap met EastasiŽ.
    Winston zijn aandacht valt op een vrouw, die op het film departement werkt. er is iets met haar, maar Winston weet niet wat. Winston gaat druk verder. Elke dag moet hij geschiedenis van mensen uitwissen. Ze zijn opgespoord door de partij en vernietigd. Elke herinnering aan hun moet uitgewist worden. Zo beheerst de partij het verleden. Winston is goed in zijn werk, hij kan goed verhalen verzinnen als opvulling van personen die 'niet meer bestaan, en nooit bestaan hebben'. Hij weet dat dit zijn ondergang zal zijn. Een collega van hem verdwijnt op een dag. Elke herinnering aan hem wordt uitgewist. De partij stelt mensen met intellect en initiatief niet op prijs.....
    Winston begint ondertussen verder na te denken over Big Brother en de partij. Hij merkt hoe onderdrukkend het systeem is, maar hoe kan er hier een eind aan gemaakt worden?
    Winston weet het: de massa's zijn onze enige hoop....maar zij zijn onwetend en ongeletterd.
    Winston snapt hoe de partij iedereen er onder houd, maar waarom doet zij dat?
    Op zijn werk ondergaat Winston "two minutes hate". Alle haat wordt op de vijand geprojecteerd en op de verrader van OceaniŽ, Emmanuel Goldstein en zijn geheime kliek van samenzweerders, The Brotherhood. Gezworen vijanden van Big Brother en OceaniŽe zelf. Ook hier valt de vrouw hem weer op.
    Een aantal dagen later ontmoet Winston de vrouw. Als in zijn buurt loopt struikelt ze. Winston helpt haar opstaan en krijgt een briefje in zijn handen gedrukt, er staan 3 woorden op: "I love you".
    Dit is het begin van een relatie tussen Winston en haar. Ze heet Julia en is 26 jaar oud. Via goed voorbereide plannen, kunnen ze elkaar ontmoeten. Ze kunnen hun emoties de vrije loop laten. Meer herinneringen komen bij Winston terug, over zijn kindertijd en zijn moeder.
    Julia heeft een natuurlijke haat tegen de partij. Ze heeft niet zulke uitgekristalliseerde ideeŽn als Winston. Relaties aanknopen met leden van de partij is voor haar een manier om de partij, en daarmee 'Big Brother' te ondermijnen. Winston weet een kamer in de wikel waar hij ook het boek heeft gekocht te huren. Deze kamer ligt in de volksbuurt en valt dus in principe buiten het werkgebied van de 'Thought Police". Winston herinnert zich iemand van zijn werk. Het was iemand van de interne bevelstructuur. Toen Winston in zijn ogen keek had hij het idee dat hij hem kon vertrouwen, dat het iemand was die ook Big Brother haatte. Winston denkt lang na en besluit de stap te nemen. Samen met Julia zal hij naar hem toe gaan.
    De ontmoetingvindt plaats met de man, genaamd O' brien. Hij komt meteen ter sprake. Voor de brotherhood moeten ze bereid zijn alles te doen. O' brien vertelt dat ze in krachten groeien. Ze moeten eerst het boek van Emmanuel Goldstein lezen. Winston en Julia verlaten het huis en gaan naar hun gehuurde kamer. Winston begint het boek te lezen .Als Winston aankomt bij het hoofdstuk dat uitlegt waarom Alles zo is als het is, gebeurt het......
    Achter een schilderij schuift een tv tevoorschijn. De man uit de winkel blijkt iemand van de Thought Police te zijn, ze zijn erbij.....
    Nu worden ze afgevoerd naar het complex waar iedereen verdwijnt. Winston wordt van Julia gescheiden en hij komt in een cel terecht. Lange martelingen volgen totdat Winston nog een schim is van wat hij eens was. Dan wordt hij opgehaald door O' brien. Winstons verwarring is kompleet. Hij wordt vastgebonden en verbonden aan een apparaat waarmee O' brien de pijn kan regelen die Winston voelt. Hij legt uit dat de partij hem niet wil straffen, zij wil hem opvoeden. O' brien schetst de toekomst van OceaniŽ: de partij zal alles zijn, het individu niets. De partij zal bestaan uit volgelingen zonder emoties, gevoelens, bereid alles op te offeren voor Big Brother. Nu moet Winston afstand nemen van zijn gevoelens en het absurde als realiteit ervaren. 2+2=4. Na zeer veel pijn, ziet Winston het..... Hij verraadt Julia en O' brien zijn taak is volbracht. Winston is niets meer. Ze lappen hem weer op, en hij kan gaan. Zijn gevoelens zijn weg. Hij ontmoet Julia nog, maar er gebeurt niets, geen vonk springt over.
    Later staat hij voor een afbeelding van Big Brother, hoe had hij zo verkeerd kunnen zijn?!
    tranen vloeiden van zijn ogen.......hij houdt van Big Brother.....
  4. De eerste hoofdpersoon is Winston Smith, iemand die tegen het bestaande systeem is. Je merkt wel wat van zijn gevoelens, maar niet veel. Hij wordt 'ontwikkeld' tot een gevoelloze dienaar van Big Brother.
    De tweede hoofdpersoon is Julia. Zij heeft een natuurlijke haat tegen het systeem, maar maakt zich hier verder niet zo druk om. Ook zij wordt gevoelloos gemaakt.
    Als laatste is er Big Brother. Zijn bestaan is niet zeker. Hij is het symbool van het totalitaire regime. De personen zijn meer een middel om het totalitaire uit te laten komen en te benadrukken.
  5. Het perspectief is beschrijvend, ik kan geen belangrijk iets bedenken wat door dit perspectief veroorzaakt is.
  6. Ik vindt de climax het einde van het boek, hierin is het absolute, het totalitaire bevestigd in de persoon Winston Smith. De rest is dan aanloop. Hierin vinden ook weer kleine climaxjes plaats, zoals de arrestatie.
  7. Nineteen Eighty four is het jaar waarin een wereld wordt geschetst waarin een totalitair regime de macht heeft. Orwell schreef het boek in 1948 en wou het boek eigenlijk 1948 noemen, om aan te geven dat de dreiging van totalitaire regimes op dat moment erg actueel was. Dit was misschien een beetje te en het werd dus 1984. Dit jaar staat als symbool voor het systeem zoals in het boek beschreven. De macht in handen van een kleine groep en een totalitair regime.
  8. Het thema is meer een waarschuwing. Orwell vertaalt het fascisme en het stalinisme naar een dreiging die onlosmakelijk met macht verbonden is. Hij waarschuwt voor het ontstaan van dergelijke samenlevingen. Ook is het boek een appel voor democratisch socialisme (wel revolutionair, niet reformistisch)
  9. Ik vond dit boek erg indrukwekkend. Het zat hem in de details, tot in de kleinste details werd een samenleving uit de doeken gedaan waar Orwell voor waarschuwd. Waar hij op het moment van schrijven op duidt is duidelijk: Het centraal comite slaat op het centraal comite onder Stalin, de zuiveringen zijn die van Stalin, de zondebok is een jood (Goldstein), wat slaat op het volk dat Hitler als zondebokken aanwees. De weg die het systeem opgaat, is die van een totalitaire staat waarin het individu niets is, en de staat alles: fascisme in zijn ergste vorm. 'Het boek' is ook Orwell op zijn best, hier komen zijn denkbeelden perfect naar voren.Ook het niet toekomen aan 'Waarom' is heel goed. Ook 'war is peace, freedom is slavery, ignorance is strength', newspeak, 2+2=4 en de tot in het ongelooflijke doorgevoerde "wie het heden beheerst, beheerst het verleden en wie het verleden beheerst, beheerst de toekomst" zijn zeer indrukwekkend.
    Als lezer wil je toch dat Winston Smith aan het einde nog gevoelens toont, als symbool dat er nog verzet mogelijk is, maar als dit niet het geval is, dringt de betekenis van het boek diep in je door. Zeer indrukwekkend, iets om altijd in gedachte te houden bij de strijd voor een radicaal andere en betere wereld.
  10. Citaat:(O' brien aan Winston Smith) "If you want a picture of the future, imagine a boot stamping on a human face-for ever." Het boek samengevat in 18 woorden. Perfect!!
Terug Stuur je eigen verslag op Opnieuw zoeken