Stalin en de russische revolutie

LET OP: Dit verslag is uitsluitend bedoeld als hulpmiddel bij het maken van je eigen verslag en niet om zomaar in te leveren bij je docent(e).

Hoofstuk 1 Stalin

1.1/De geboorte van Stalin


Stalin zijn officiële naam is: Jozef Wissarionuwitsj Dsjoegaswili. Hij werd geboren in 1879 in Gori, Gori is een plaats in Georgië.
Stalin heeft geen gelukkige jeugd gehad. Zijn vader was in maatschappelijk opzicht niet zo'n geslaagd figuur hij was aan de drank en mishandelde zijn huisgenoten.
Zijn moeder hoopte dat hij priester zou worden van de orthodoxe kerk, maar die opleiding is geen succes geworden. Hij werd gestraft voor het lezen van verboden literatuur. Ook raakte hij betrokken bij de ondergrondse acties van de socialistische groeperingen. Hij werd dan ook van school gestuurd. Van 1901-1917 hield hij zich bezig met revolutionaire activiteiten. Stalin koos de kant van de bolsjewieken, misschien omdat hij dacht bij deze groep sneller vooruit te kunnen komen. Tussen Lenin en Stalin bestond geen hechte vriendschap, toch had Lenin wel waardering voor deze revolutionair. Stalins overwinningen kwamen niet alleen door zijn handige en smerige praktijken tot stand. Hij ontwikkelde zich steeds meer tot een allround politicus, en kreeg steeds meer kennis van: zaken, Politiek, Zelfbeheersing.


1.2/ Hoe kwam Stalin aan de macht?

In de periode van 1927-1953 heeft hij geregeerd.

Na de dood van Lenin kon de leiding van de communistische partij het niet eens worden, hoe de economie van Rusland aangepakt moest worden. Sinds de periode van de tsaren heerste er al grote ontevredenheid onder de Russische bevolking, Rusland was in veel opzichten achtergebleven bij de VS en West-Europa.
Er was haast geen industrie, het Russische volk was arm. De landbouw was de belangrijkste bron van inkomen.
De democratie was aan Rusland voorbij gegaan, het was Lenin niet gelukt om de economie te veranderen, Stalin wilde dat wel bereiken.
Hij wilde dat ook absolute en onbeperkt macht.
Heel wat zuiveringen hebben dan ook plaatsgevonden hij wilde iets groots presenteren en Lenin overwinnen.
1. De productie moest verdubbeld worden
2. Rusland moest economisch onafhankelijk worden
Stalin koos voor een 5-jaren plan. Deze moest ten koste van alles tot stand komen

1.3/Industrie en landbouw

De bevolking werd opgejaagd de verschillen tussen de hoogst betaalde lonen en de laagst betaalde lonen wat groten dat in welk kapitalistisch land dan ook.
Iedere dag werd de naam van de arbeider die het meest geproduceerd had in de fabriek opgehangen.
Ook viel op het platteland de economische politiek niet in goede aarde, er kwam veel verzet, de boeren moesten hun eigen bedrijven opgeven. (Coöperatieve boerderijen kwamen daarvoor in de plaats.
Uit protest verbranden de boeren hun oogst en slachtten hun vee, maar Stalin zette door zo werden miljoenen mensen naar dwangarbeiderskampen vervoert.


1.4/Persoonsverheerlijking

Stalin vierde zijn 50e verjaardag in december 1929, toen brak er een periode van persoonverheerlijking aan die 25 jaar zou duren.
Stalin wou Lenin evenaren, ja eigelijk overtreffen. Maar hij voelde zich toch de mindere van Lenin misschien kwam het door zijn minderwaardigheidsgevoel, dat hij op deze manier op persoonsverheerlijking kwam.
Het beviel hem niet dat hij vroeger in de partij onbelangrijk was en de partijleiders hem niet rekenden.
Hij hield dan ook van vleierij. Er hingen overal borstbeelden van hem. Topfunctionarissen die bang waren hun baan te verliezen prezen Stalin dan ook de hemel in. Door dat de mensen zich gingen hechten aan een persoon voelden zich ook niet meer bij de politiek betrokken.

1.5/Modernisering van de landbouw

Modernisering van de landbouw doordat de industrie tractoren en landbouw leverden.
Dit was weer nodig om de industrie arbeiders hun bestaan te geven. Ook handen door mechanisering weer meer mensen in de industrie gaan werken. Met het invoeren van het 5-jaren plan veranderde er niet alleen in de economie veel. Ook politieke vrijheid en vrijheid van meningsuiting werden van de tafel geveegd.

1.6/Kunst en wetenschap

Kunst en wetenschap moesten zich in dienst stellen van het grote ideaal: De opbouw van de Sovjetunie.

1.6/Begaafde musici

Begaafde musici kregen geen kans meer zich te ontplooien. Wanneer een opera niet in de smaak viel werd deze verboden.

1.8/Schilders

Schilders moesten zorgen dat Stalin en Lenin in het middelpunt kwamen te staan. De schrijvers moesten weer in positieve zin over de tsaren schrijven. Want was Stalin niet te vergelijken met de machtige tsaren? Ook de dichter Mandelstam werd gearresteerd en opgesloten.

Gedicht

Ik ben gevangen tussen slijmvliezen
En kiezen, die langzaam vergaan;
Een levend graf, dat zal bestaan
Zolang dit speeksel zich afscheidt
In de mond van de tijd.

De dichter Mandelstam schreef dit gedicht. Hij werd 2 maal gearresteerd omdat Stalin dit gedicht niet beviel. Hij stierf tenslotte in een van de vele werkkampen. Zo wist Stalin het voor iedereen beter te weten. Vervalsing van de feiten inde geschiedenis kwam dan ook regelmatig voor.

1.9/De grote vaderlandse oorlog 1941-1945

Hoe kon de inval van de Duitsers, Rusland getroffen hebben als een donderslag bij heldere hemel?
De leiders van Rusland werkten na de jaren van de eerste wereldoorlog veel samen met de Republiek van Weimar. Ze waren bang dat de kapitalistische landen het communistische regiem ten val zouden brengen. Het idee van de wereldrevolutie hadden de Russen nog niet opgegeven, maar ze moesten een beetje voorzichtig zijn bij dit streven. Toen Hitler aan de macht kwam veranderde de buitenlandse politiek van Rusland. Hitler was anticommunist en zijn sterk rassenbewustzijn maakten dat de Russen ongerust waren.


Ubermenschen: het Arische ras


Untermenschen: Joden, Slavische volken


Ze sloten zich aan bij de westerse landen. Rusland werd lid van de volkenbond. Stalin wilde dan ook geen oorlog. Rusland was door al die zuiveringen niet klaar voor de oorlog. Met Duitsland werd in 1939 een niet aanvalsverdrag gesloten. Toch viel Duitsland de Sovjet Unie binnen.

Stalin stond bekend als een persoon die niemand vertrouwde. Zelfs zijn eigen moeder vetrouwde hij niet. Maar met Adolf Hitler sloot Stalin vrienschap. Dit heeft hem bijna zijn hoofd gekost. Want toch viel Duitsland de Russen aan, met groot succes. Rusland leed eerstdan ook grote verliezen. Maar na een oproep van Stalin ontstond er een geweldige oorlogproductie. Toen de russen bij de strijd om Stalingrad aan de winnende hand waren, kwam er een keerpunt in de strijd. Niet alleen het orde leger kwam de eer van de overwinning toe. Maar ook de vrouwen hebben een belangrijke rol gespeeld. Terwijl de mannen aan het front vochten, werkten de vrouwen in de oorlog industrie en de voedselvoorziening. Ook de kerk heeft een opvallende rol in de oorlog gespeeld. Ze riep iedereen op om zich in te zetten voor het vaderland. Dit was naar de zin van Stalin, zodat in ruil daarvoor de kerken en kloosters open mochten.
1.10/Gevolgen van de oorlog.

Groot waren de verliezen die Rusland leed ten gevolge van de tweede wereldoorlog aan mensenlevens.
Ook de industrie was zwaar getroffen. Met de huisvesting was het niet beter gesteld. Volgens Stalin was er geen woningnood. (leugen van een zichtbaar feit)
Na de oorlog hoopten de Russen dan ook op een beter bestaan voor de boeren en meer geestelijke vrijheid. Maar Stalins karakter veranderde niet. De onderdrukking zette zich voort en ook de economische opbouw is aan de jaren 30 gelijk gebleven. Veel resultaten waren er in de industrie. Deze groei is er de oorzaak van dat vele fabrieken overgeplaatst werden uit het verslagen Duitsland naar Rusland. Ook het aantal vrouwen nam toe in het arbeidsproces. Veel vrouwen kwam je tegen in technische beroepen, onderwijs en geneeskunde. De stedelijke bevolking had het moeilijk (slechte oogst)
De prijs van een brood lag 3,5 maal zo hoog als voor de oorlog. Rusland sloot zich af van de buitenwereld. Huwlijken tussen Russen en vreemdelingen werden onwettig verklaard. Voetbalwedstrijden werden niet meer toegestaan. De verenigde staten en groot Brittanie waren niet gerust op de invloed van Stalin in oost Europa. Via zuiveringen was er in Rusland een absolute volgzame partij. Stalin wou ook zo’n partij in de oost europese landen. Tijdens de periode van Lenin had men al angst en wantrouwen tegen de westerse naties. Dit had tot gevolg dat er een periode van de koude oorlog aanbrak. Rusland bleef na de oorlog nog even conservatief als voor de oorlog. Gescheiden schoolopleidingen voor jongens en meisjes. Verheerlijking van het veelvuldige moederschap. De uniformen werden weer gelijk aan die van de tsarische tijd. Rangen werden weer heel erg belangrijk gevonden.


1.11/Stalins dood.

Zijn dood werd nogal eens verdacht gevonden. Er waren immers heel wat mensen die belang bij zijn dood hadden.
Waarschijnlijk is hij door een hersenbloeding toch een natuurlijke dood gestorven.


1.12/Conclusie

Dat Stalin zolang aan de macht is geweest komt doordat hij een absoluut allerheerser was die geen enkele tegenspraak duldde en die bruut geweld toepaste bij alles wat zich tegen hem verzette.







Hoofdstuk 2 De Russische Revolutie

2.1/Rusland in de eerste helft van de 19e eeuw.

Het historische begin van de Russische revolutie van 1917 liggen niet uitsluitend in het marxisme. Wil je ze zoeken, dan moet je daarbij ver teruggaan, naar het begin van de 19e eeuw. Rusland heeft een andere geschiedenis gekend dan West-Europa. Tot 1917 was het zowel politiek als economisch en sociaal achtergebleven. Bijna heel de bevolking was analfabeet en stond buiten elke intellectuele ontwikkeling. Er was slechts een kleine bovenlaag. Politiek was Rusland jarenlang een eigenmachtig geregeerd land. De tsaar bezat de absolute macht en werd bijgestaan door een, van hem afhankelijke, heerschappij van ambtenaren. Zowel binnen als buiten de staatskerk waren er wel christenen die zich keerden tegen het absolutisme (iemand die absolute macht heeft). Maar elk streven naar hervormingen werd door de tsaar beschouwd als revolutionair, als een aantasting van “het goddelijke karakter van het tsaristisch gezag”. Van volksinvloed op de regering was natuurlijk geen sprake. Zelfs werd het absolutisme (onbeperkte opperheerschappij) nog verscherpt in de tijd dat in West-Europa de democratisering op gang kwam. Dit is mede te verklaren als een reactie op de revolutionaire bewegingen in het westen. Economisch gezien was Rusland toen een agrarisch land. Alles wat er aan handel en nijverheid bestond, was in handen van buitenlanders, voornamelijk Joden. Voor meer dan 90 % bestond de bevolking uit boeren, die tot 1861 bijna allen lijfeigenen waren. Dit gaf dan ook meerdere malen aanleiding tot boerenopstanden. Uit de officierenkring ontstond in 1825. De decemberopstand, de officieren hadden invoering van een grondwet geëist en afschaffing van de lijfeigenschap. Tsaar Nicolaas I was nu minder dan ooit geneigd dit te besefen. Integendeel, hij ging over tot een strenge toezicht, beperking van vrije meningsuiting en scherpe politiecontrole. Weliswaar kwam er onder Nicolaas’ bewind geen revolutionaire uitbarsting meer, maar de oorzaken van de ontevredenheid waren niet weggenomen.


2.2/Het kritisch denken.

Ondanks alle politietoezicht, ging het geestelijke leven door. Studenten en andere intellectuelen hadden een negatieve houding ten aanzien van de situatie. Er onstonden binnen deze groep twee stromingen. Aan de ene kant waren er mensen die het Westen bewonderen en wilden navolgen. Dit vanwege de vrije ontwikkeling van de geest en de vooruitgang op allerlei gebieden die zij daar meenden aan te treffen. Rusland zelf was een achterlijk land, op vrijwel elk vlak achtergebleven, ook op cultureel gebied. Men wilde een vernieuwing en hervorming geheel naar het model van het Westen. Aan de andere kant waren er mensen die alle nadruk legden op het Russische volk en zijn geschiedenis. Zij stonden even kritisch tegenover de bestaande Russische maatschappij als de “westerlingen”, maar wilden geen westerse maar een eigen Russische weg naar het socialisme. Na het vallen van de revoluties in Europa in 1848 verminderde het geloof in het Westen en nam dat in Rusland toe. De revolutieverwachting werd nu eigenlijk een morele zaak, een zaak van het geweten. Men was diep verontrust over de huidige situatie in het land en voelde zich geroepen tot het vormen van een nieuwe, gezonde maatschappij. Maar van een echte revolutionaire actie kon in Rusland nog geen sprake zijn, voorlopig althans nog niet.



2.3/Een nieuwe weg.

De dood van tsaar Nicolaas I (1855) wekte bij velen nieuwe hoop. Van zijn opvolger, Alexander II, had men grote verwachtingen, die hij ook beloofde waar te maken. De nieuwe tsaar stond verzachting toe van politietoezicht. De rechtspraak werd hervormd en de militaire dienstplicht verkort van 25 naar 15 jaar. Belangrijk was ook dat de districten een zekere, weliswaar beperkte, vorm van zelfbestuur kregen door de instelling van een Russische beweging. Maar verreweg de meest ingrijpende hervorming was de afschaffing van de lijfeigenschap. In februari 1861 verscheen er een vrijlating besluit van de overheid: een boek van meer dan 300 bladzijden. De boeren werden hierin persoonlijk vrij verklaard en kregen een stuk land toegewezen door de heer. Maar het omstreden boek bevatte een hele reeks van bepalingen die deze verbetering gedeeltelijk weer tenietdeden. De tsaar had dus hervormingen beloofd en gedeeltelijk ook wel gerealiseerd, maar aan de autocratie (=onbeperkte opperheerschappij) bleef hij vasthouden. Het regime werd ook weer strenger na allerlei revolutionaire uitbarstingen. Door al deze hervormingen ging het oude Rusland naar zijn einde, maar het nieuwe was er nog niet. De tsaren probeerden zoveel mogelijk van het oude te handhaven en zagen niet in dat deze maatschappij staatkundige en sociale veranderingen wilde.


2.4/Populisme en terrorisme

Omstreeks 1865 begon het volk. Jonge mannen en vrouwen naar het platteland om daar te gaan werken als onderwijzers, artsen, verplegers en zelfs landarbeiders. Zo hoopte men met het volk in contact te komen. Maar deze actie, meerdere malen herhaald, had geen succes. De boeren wantrouwden de jonge vertegenwoordigers en velen werden dan ook door de boeren zelf aan de politie verraden. Deze weg leek dood te lopen. Kon dan alleen gewelddadig verzet een omvorming van de maatschappij teweegbrengen? In april 1866 werd de eerste aanslag gepleegd op het leven van de tsaar en er zouden er nog veel volgen, ook op andere hoge personen. Later kwam het tot het oprichten van terroristische verzetsgroepen. Om de staat te vernietigen, vond men steeds weer zijn toevlucht in het plegen van moordaanslagen en allerlei ondergrondse acties. De revolutionaire vereniging “Volkswil” voerde een succesvolle aanslag uit op het leven van Alexander II. De moord op de tsaar bracht de terroristen niet wat zij hadden gehoopt. Integendeel, de nieuwe tsaar, Alexander III (1881 – 1894) keerde ter bestrijding van de terroristische en revolutionaire acties terug naar het strenge regime van Nicolaas I: de politie kreeg weer volmachten, de toezicht werd verscherpt en zowel universiteiten als rechtbanken kwamen onder een uiterst streng staatstoezicht. Van een grondwet wilde de tsaar al helemaal niets weten; een op een grondwet lijkend plan, dat Alexander II vlak voor zijn dood had getekend, werd door hem reeds ongeldig verklaard , terwijl de minister die het had opgesteld zijn ambt verloor. Wel had het regeringsoptreden tegen het terrorisme resultaat: zo werden bijna alle leiders van “Volkswil” gearresteerd. Maar niet alleen de Russen waren slachtoffer van deze herstelde tirannie. Bij de Oekraïners, Wit-Russen, Finnen, Polen en meerdere volken werd een politiek doorgevoerd van “radicale russificering”: overal werd het onderwijs in de Russische taal verplicht gesteld, Lutheranen werden gedwongen zich te bekeren tot de officiële staatsgodsdienst en in het gehele rijk ondervonden niet-leden van de Russische Orthodoxe Kerk discriminerende maatregelen of werden zelfs onderdrukt. Dit kwam voornamelijk voor bij Joden.

2.5/Bolsjewieken en mensjewieken.

In 1903 kwam een congres bijeen van verschillende sociaal-democratische partijen in Rusland. Dit congres werd gehouden in Brussel en, als gevolg van het optreden van de Belgische politie. Op dit congres ontstond de scheuring tussen bolsjewieken (grotere meerderheid) en mensjewieken (minderheid). De bolsjewieken, onder Lenin, verloren bij de stemming over de aard van de partij (wel of niet een echte eenheid). Onder hen was ook de jonge bolsjewiek Josef Djoegasjwili (Stalin), die erg hard voor de partij werkte, maar nog te jong was om tot de kern toe te treden. De mensjewieken, onder Trotzki, wensten een democratische en federalistische opbouw van de partij en Trotzki noemde Lenins centralisme “dictatuur over het proletariaat” in plaats van “dictatuur van het proletariaat”. De bolsjewieken haalden wel de meerderheid bij de stemming over de samenstelling van het Centraal Comité. Achter deze meningsverschillen zat nog iets anders, namelijk hoe de revolutie tot stand moest komen. De mensjewieken, even goed of zelf beter marxistisch dan de bolsjewieken, waren van mening dat de sociale revolutie pas kon worden gerealiseerd als het kapitalisme het hoogtepunt had bereikt. Zij steunden dan ook de “burgerlijke” revolutionaire bewegingen: voor hen was de revolutie in feite een onvermijdelijk proces van burgerlijke revolutie tot sociale omwenteling. De bolsjewieken waren veel vrijwilliger en sloten zich aan bij de Russische revolutionaire traditie. Zij wilden met het overslaan van de fase van het kapitalisme de revolutie in Rusland versnellen en haar gelijk proletarisch maken. Men zou dus kunnen zeggen dat de mensjewieken sterker onder onvloed van het Westen stonden dan de bolsjewieken. Na de breuk stonden de partijen vijandelijk tegenover elkaar. Zelfs de revolutie van 1905 bracht geen vrede.



2.6/De revolutie van 1905.

Er begon een tijd van onderdrukking en vervolging, aangemoedigd door de regering. Sommige Joden wachtten maar af wat er hen zou overkomen en verzetten zich niet. Anderen emigreerden. Weer andere Joden kwamen terecht in de revolutionaire bewegingen; deze beschouwden zich voor het merendeel niet meer als leden van het oude volk van Israël. Voor een man als David Bronstein (Trotzki) betekende de Joodse bevolkingsgroep dan ook niets meer. Na de dood van Alexander III hoopten velen, evenals in 1855, dat de nieuwe tsaar, Nicolaas II, een meer liberaal bewind zou voeren. Maar dit was hij helemaal niet van plan te realiseren. Toen in november 1904 een in het openbaar gehouden vergadering van leiders van een rusissche partei, met een aanzienlijke meerderheid van stemmen, vroeg om de afschaffing van de autocratie en om de instelling van een parlement met wetgevende bevoegdheid, weigerde de tsaar dit resoluut. Het verliezen van de oorlog tegen Japan en het voedselgebrek in Rusland, vooral in de grote steden, versnelden de revolutie, waarvan de oorzaken zo ver terug lagen. Er was ook een begin gekomen aan de vorming van wat wij politieke partijen noemen. Er waren de liberalen: de constitutioneel-democraten (“cadetten”), die over het algemeen streefden naar een democratisch parlementaire regeringsvorm. Een tweede partij vormden de sociaal-revolutionairen, die in gemoderniseerde vorm het populisme wilden voortzetten. Het terrorisme wezen zij in bepaalde gevallen niet af; ze erkenden de ontwikkeling van het kapitalisme in hun land, maar richtten hun belangstelling op de eerste plaats op het platteland en vertrouwden nog steeds op de revolutionaire kracht van de boerencommune. Daarnaast waren er dan nog de onderling sterk verdeelde sociaal-democraten. Al deze partijen hadden de diepe afkeer tegen het eigenmachtige regime gemeen. Evenals de Finnen, Polen en andere volken die een einde wilden maken aan de russificering (dat iedereen Russische gebruiken moet gebruiken). Alles tezamen was er dus genoeg reden voor ontevredenheid.



2.7/De laatste tijdperk van de tsaren.

Het tsarisme had zich in 1905 met veel moeite gehandhaafd. Toen de regering de touwtjes weer in handen had, ging ze zelfs tot de aanval over. Talloze voormannen werden gearresteerd en er werden van hogerhand verscheidene vervolgingen en uitplunderingen van Joden georganiseerd. Maar de doema (=parlement van Rusland) was er. De constitutioneel-democraten (=voorstanders van een grondwettelijke regering) vormden er de grootste partij, gevolgd door de sociaal-revolutionairen. Toen in mei 1906 de doema bijeenkwam, werd dit gekend door bittere ontevredenheid. De meerderheid van de afgevaardigden eiste volledige politieke vrijheid, ministeriële verantwoordelijkheid, een democratisch kiesrecht, vrijheid voor de politieke gevangenen en de onafhankelijkheid van Polen en Finland. Dit was de tsaar veel te radicaal. Na tien weken werd bij keizerlijk besluit de doema ontbonden. Ook de tweede doema zat slechts kort. Nicolaas II was volkomen blind voor deze toestand. Hervormingen waren hard nodig op verschillende vlakken, maar behalve de afschaffing van de boerencommune (=boeren gemeente), gebeurde er niets. De tsaar bleef tot het einde vasthouden. Toch was zijn prestige enorm gedaald. Dit kwam door de nederlaag tegen Japan, door de “bloedige zondag” van 22 januari 1905, maar vooral door een Siberische boer die het hof verscheen: Raspoetin. Deze slechte en onbeschaafde man scheen over geheime, goddelijke krachten te beschikken. Vooral op de vrome, bijgelovige tsarina Alexandra Fjodorowna (Alice van Hessen) maakte Raspoetin grote indruk, door zijn zeggen. wonderdadige geneeskracht. Zijn invloed gebruikte hij om zich te mengen in de staatszaken. Toen de tsaar in 1914 naar het oorlogsfront vertrok, besliste in feite Raspoetin, via de steeds naar hem luisterende tsarina (= vrouw van de tsaar), over de hoogste belangen van het land: ministers werden door zijn toedoen benoemd en ontslagen. In 1916 hebben, ten einde raad, enkele hoge edelen, waaronder familieleden van de tsaar, Raspoetin vermoord. Eén ding had Raspoetin terecht geadviseerd: dat Rusland in 1914 niet de grote oorlog in moest gaan. Maar juist naar deze raad luisterde men niet. De oorlog werd een ramp. De fronten stortten meerdere keren ineen onder het geweld van de veel beter georganiseerde Duitse legers. De militaire leiding was onvoorstelbaar slecht en overal was sprake van corruptie. Er vielen miljoenen doden en gewonden; dit was ondraaglijk voor de bevolking. En zo brak in St. Petersburg opnieuw een revolutie uit, in maart 1917. Een revolutie, die de tsaar zijn troon kostte, die het land in verwarring en chaos bracht en die tenslotte een tweede revolutie voortbracht, in november 1917, toen de bolsjewieken de macht veroverden.


2.8/De revolutie (conclusie).

In het begin van de 19e eeuw was Rusland een land, dat op alle vlakken achtergebleven was bij de Westerse landen. Door het analfabetisme en het niet uitbreken van een revolutie kon de bureaucratie op gang komen. De maatschappij wilde veranderingen, maar Nicolaas bleef aan het strenge regime vasthouden. Tsaar Alexander II bracht wel bepaalde veranderingen aan, maar nog lang niet tot tevredenheid van het volk. Door middel van het populisme wilde men op vreedzame wijze het socialisme realiseren, toen dit niet de moeite bleek te zijn, ontstond het terrorisme. Na een geslaagde moordaanslag op de tsaar, hoopte men wederom op veranderingen, maar Alexander III keerde, om het terrorisme te temmen, terug naar het bewind van Nicolaas I. Het terrorisme had dus geen zin meer. De Russische revolutionaire beweging stond toen op een laag pijl, waardoor het marxisme verscheen. Er onstond vervolgens weer een scheuring tussen bolsjewieken en mensjewieken, die ieder hun eigen idee hadden over de te komen revolutie. Er werd ook begonnen met het vormen van politieke partijen, die, ondanks dat ze op veel vlakken van mening verschilden, het over één ding eens waren: de autocratie (onbeperkte opperheerschappij) moest afgeschaft worden. Dat gebeurde niet, terwijl er zo veel ontevredenheid was, dit versnelde de revolutie van 1905. Het tsarisme had zich toen, weliswaar met grote moeite, gehandhaafd. Velen werden gearresteerd en er werden verscheidende vervolgingen op touw gezet. Toen in 1906 de doema bijeenkwam, en een grote meerderheid volledige politieke vrijheid, democratisch kiesrecht en ministeriële verantwoordelijkheid eiste, weigerde de tsaar dit. Iedereen wilde dus grote veranderingen in de maatschappij, maar deze bleven uit. Het volk werd onderdrukt en de Joden vervolgd. In mei 1917 deed dit de deur dicht: in St. Petersburg brak de revolutie uit.
De Russische revolutie is volgens mij ontstaan door de slechte situatie in het land: de boeren waren lang lijfeigenen, er was geen goed onderwijs (velen waren analfabeet), men had geen kiesrecht, geen recht op vrije meningsuiting, er was een strenge toezicht en zo waren er nog veel meer dingen. Rusland was een eigenmachtig geregeerd land en de tsaren probeerden zo lang mogelijk aan de autocratie vast te houden. Totdat de bevolking er zelf iets radicaalst tegen ondernam, en de revolutie losbarstte.










Filmverslag vragen + antwoorden

Opdracht 1

1. Wat is de titel van de film?
- Animal Farm

2. De plaats + jaar waar de film gemaakt is?
- Hij is gemaakt in 1945 op een boerderij in Engeland.

3. Wie heeft de film gemaakt?
- Louis de Rochemont

4. Naar aanleiding waarvan is deze film gemaakt?
- Om te klagen tegen alle dictatoriale regimes en in het bijzonder tegen de
Sovjet-Unie.

5. Hoe lang duurt de film?
- 74 minuten

6. Wat voor soort film is het?
- Tekenfilm

Opdracht 2

1. Schrijf de namen van de 6 hoofdpersonen op en zoek daarbij de bijbehorende historische namen?
- Mr. Jones = Tsaar Nicolaas 2e
- Oude Majoor = LeninMarx
- Snowball = Trotzki
- Napoleon = Stalin
- Varkens = Communistische partei
- Paard Boxer = Een goedgelovige Rus tot op het eind
- Boerderij = Rusland in tijd van het communisme

Opdracht 3

1. Schrijf kort op welke gebeurtenis en periode erbij horen?
- De periode: Revolutie van 1917


Opdracht 4

1. Geeft Rusland een positief of negatief beeld van Rusland tijdens het communisme?
- Een negatief beeld, Je zag dat de burgers niks in te brengen hadden en de trouwe volgers hadden een luizen leven en de gewone burgers moesten nog harder werken dan ooit tevoren. En je zag ook weer dat 1 man de leiding had.

Literatuurlijst

Boeken die gebruikt zijn voor Stalin


Titel: Geschreven door: Jaartal:
Rusland onder Stalin Belder B. ?
Rusland onder Stalin Dijk K. ?
Ulrich H.
Verhoog


Boeken die gebruikt zijn voor de Russische Revolutie

Titel: Geschreven door: Jaartal:
Achteraf bekeken (De Russische ? ?
Revolutie)



Internetsites die zijn gebruikt voor allebeide onderwerpen

www.Internetcollege.nl