Print dit verslag
    Stuur door naar vriend(in)
Info verslag
Auteur: Beckman, Thea
Verslagtype: Uittreksels
Literatuurtype: Jeugdliteratuur
Maker: Bekend
Taal: Nederlands
Vak: Nederlands
Commentaar:
Cijfer:
Beoordeling scholier:  (12 stemmen)
Beoordeling docent: MatigMatigMatig
Aantal keer bekeken: 1155
Relevante documenten
Beoordeel dit verslag
slecht
matig
voldoende
goed
uitmuntend
Nederlands

Beckman, Thea
Hasse Simonsdochter

LET OP: Dit verslag is uitsluitend bedoeld als hulpmiddel bij het maken van je eigen verslag en niet om zomaar in te leveren bij je docent(e).

Samenvatting

Het is het jaar 1462. In dit jaar begint het verhaal, Hasse wordt geboren. Hasse is een bijzonder meisje, ze heeft ravenzwart haar en ogen zo donker als de nacht. Hasse’s ouders denken dat ze een elfenkind is, of wel een wisselkind. Ze behandelen haar dan ook heel erg slecht. Hasse was anders dan alle andere kinderen, ze hield van avontuur en van buiten rond zwerven. Dit deed ze steeds vaker en al snel bleef ze hele zomers weg. Ze leerde ze zichzelf boogschieten en zo hield ze zichzelf in leven. Haar broertjes en zusjes waren als de dood voor haar, omdat ze nooit wisten hoe ze zou reageren.

1477, Hasse zwerft voor de zoveelste keer weer door het riet, maar dit keer niet alleen. Drie veedrijvers lopen rond met hun vee. Een van de veedrijvers ziet haar en probeert haar te verkrachten met zijn twee maten. Door Hasse’s geschreeuw komt er een soldaat haar redden en steekt hij een van de veedrijvers neer. Ze komt erachter dat hij Jan van Schaffelaar heet en half van adel was. Hij doet heel vriendelijk tegen haar, en raakt verliefd op hem.
Een week later hoort ze dat er een man gepakt is die iemand had neergestoken, en opgehangen zou worden. Hasse gaat naar Kampen, de stad waar haar ouders woonden en de man zou worden opgehangen toe, om te kijken. Tot haar schrik ziet ze Jan van Schaffelaar staan. Ze kruipt door de mensenmassa heen en verbid hem. Dat wil zeggen, dat ze met hem trouwt. Samen trekken ze naar Zutpen, waar Jan verwacht word door een man die heer Wijnand heet. Jan verteld dat hij de baas is van een groep huurlingen die plunderen en veroveren. Dit keer moet Jan met zijn groep huurlingen die hertog Adolf van Gelre zullen gaan helpen met het veroveren van doornik. Hasse moet in Zutpen blijven, maar al snel had Hasse genoeg van de vieze, stinkende drukke stad en trekt ze de bossen in waar ze de rest van de zomer bleef. Op weg naar de bossen kocht ze ook nog een hond die ze Tieske noemde. Als ze weer aan het eind van de zomer in Zutpen komt, gaat het verhaal de ronde dat Jan en zijn huurlingen waarschijnlijk gesneuveld zijn. Hasse verlaat diep bedroefd de stad. Twee dagen later komt Jan met zijn huurlingen de stad in en hoort hij dat Hasse twee dagen geleden de stad verlaten heeft. Jan gaat meteen naar haar op zoek. Jan vind haar bij een huisje waar ze hun eerste nacht samen hadden doorgebracht. Hij neemt haar mee en samen met 20 huurlingen trekken ze in een hoeve op de Veluwen. Op een avond word er bij de hoeve aangebeld en staan er twee monniken voor de deur, Thomas en Egidius. Ze krijgen onderdak, maar de huurlingen zijn niet erg vriendelijk en Egidius bijt erg van zich af. Hij denkt dat Hasse een heks is. Als hij de volgende dag vertrekt met Thomas, zegt hij dat ze nog niet van hem af zijn. Hasse is er niet gerust op.

Dan begint er een nieuwe hoofdstuk, wat over Gerrit van Wou gaat. Gerrit wil bij zijn oom het klokgieten leren. Al snel verhuist het bedrijf naar Kampen, waar ze welkom zijn. Gerrit gaat samen met een knecht en zijn oom gietspijs – dat is het brons voor de klokken - halen, maar omdat ze niet van water houden, gaan ze over land. Onder weg worden ze overvallen door Jan en zijn bende, en nemen ze Gerrit, zijn Oom en de knecht gevangen. Gerrit is onder de indruk van Hasse’s schoonheid en dat ze tussen 20 huurlingen leeft. Hij vraagt waarom ze zo leeft, en Hasse word woedend, want ze kan er niet tegen dat mensen dat har vragen. Ondertussen wil Jan geld zien voor de drie gevangenen. Kampen weigert dit en Jan laat de drie gevangen vrij.
Naar een paar maanden verhuist de groep, samen met een nieuwe vrouw, Elsa. Elsa was getrouwd met een van de huurlingen. Hasse blijkt ook zwanger te zijn en krijgt een dochter, Lysken genaamd.
In Amersfoort is de monnik Egidius druk bezig te burgemeester te overtuigen om een leger op te zetten om de huurlingen te doden, als wraak. Hij wil ook Hasse zien branden op de brandstapel. Het lukt Egidius een leger op te zetten, en terwijl Hasse en het grootste deel van de huurlingen buiten in de bossen zijn, word hun huis in brand gestoken. Een van de huurlingen, die nog in het huis was, rook onraad en nam Lysken en Tieske mee en vluchtte. Jan, Hasse en zijn huurlingen komen er ook achter dat de soldaten achter hun aan zitten en vluchten naar de kerk in Barneveld en schuilen daar. Ze dachten dat ze daar veilig waren, want het was een christelijk gebouw en dachten niet dat ze daar op zouden schieten, maar dit was niet waar. Er volgt een hevig gevecht en er vallen veel doden, waaronder 8 van de huurlingen. Jan zwaait eindelijk met de witte vlag, en hij stuurt twee van zijn huurlingen naar beneden om te onderhandelen. Ze willen Jan en Hasse, vertellen de twee huurlingen. Jan verteld dat als ze hem zouden krijgen, dat de rest dan zal leven, en ze weten niet dat Hasse ook bij hun was. Hasse was verkleed in mannenkleren, en als ze tussen de huurlingen liep, was ze niet te onderscheiden van een echte man. Hasse wil bij Jan blijven, maar hij dwingt haar om mee te gaan met de andere huurlingen. Met tranen in haar ogen ziet Hasse dat Jan van de kerktoren afspringt…
Hasse en de huurlingen trekken de bossen in, zonder wapens. Daar komen ze de gevluchte huurling tegen die Lysken en Tieske bij zich had. Hasse gaat in haar eentje terug naar Kampen, maar ze met haar erfenis van Jan een klein huis koopt en zich als zigeunerin voor doet. Ze moet zich schuil houden, want de monnik Egidius zoekt haar nog steeds. In Kampen komt ze Gerrit van Wou weet tegen, die nu een volleerd klokkengieter was geworden. Hij doet een huwelijksaanzoek, die ze een paar keer weigert, hier eindigt het verhaal.
Terug Stuur je eigen verslag op Opnieuw zoeken