Print dit verslag
    Stuur door naar vriend(in)
Info verslag
Auteur: Zwagerman, Joost
Verslagtype: Uittreksels
Literatuurtype: Geen
Maker: Bekend
Taal: Nederlands
Vak: Nederlands
Commentaar: -
Cijfer: -
Beoordeling scholier: - (nog geen beoordeling gegeven) (0 stemmen)
Beoordeling docent: GoedGoedGoed
Aantal keer bekeken: 723
Relevante documenten
Beoordeel dit verslag
slecht
matig
voldoende
goed
uitmuntend
Nederlands

Zwagerman, Joost
De buitenvrouw

LET OP: Dit verslag is uitsluitend bedoeld als hulpmiddel bij het maken van je eigen verslag en niet om zomaar in te leveren bij je docent(e).

MIJN LEESBELEVINGSVERSLAG VAN DE GEKOZEN ROMAN:
Ik vond De buitenvrouw een heel fijn boek om te lezen. Het is een modern boek en sluit prima aan bij deze tijd. De thema’s discriminatie en ontrouw zijn natuurlijk nog steeds actueel. Daardoor kon ik me heel gemakkelijk inleven in het boek.
Er zijn veel dingen die je herkent, zoals de school die wordt beschreven en een man die gelukkig is getrouwd, maar toch vreemdgaat. Iets wat tegenwoordig vaker gebeurt.
Ik vond wel dat de beschrijvingen soms iets korter mochten. Om nu bladzijden lang te praten over hoe het landschap of de huiskamer of de woonwijk van Theo eruit ziet, vind ik een beetje overdreven. Ook al de gedachten van Theo die hij had als hij bijvoorbeeld aan de huid van Iris dacht werden uitgebreid omschreven. Natuurlijk is dat gedaan om er een beeld van te kunnen krijgen. Maar die stukken vond ik soms wel saai, erg langdradig en overbodig. Ik had aan een paar zinnen genoeg gehad om het te kunnen begrijpen.
Als je al deze beschrijvingen even weg denkt, is het verhaal eigenlijk heel kort, er gebeurt vrij weinig.
De taal in het boek vond ik gemakkelijk, en hierdoor las het boek heel snel, maar soms toch ook wel een beetje grof.
De schrijver gebruikt korte zinnen om iets duidelijk te maken. De erotische scènes waren recht voor de raap. De auteur draait niet rond de pot. Dat vond ik wel positief.

LITERATUURACTUA:
Enkele recensies:
Hans den Hartog Jager in NRC Handelsblad:
Het probleem van de Buitenvrouw is dat Zwagerman niet veel verder komt dan de beschrijving van de weifelende houding van zijn hoofdpersoon. Het boek hinkt op 2 gedachten: enerzijds heeft Zwagerman engagement willen bedrijven, anderzijds heeft hij geprobeerd een literair spel met de werkelijkheid te spelen. Door de halfslachtigheid van die constructie faalt hij in beide: het verhaal blijft eendimensionaal en realistisch, terwijl het engagement belerend en frikkerig is.
Hans den Hartog Jager vindt dus de constructie van het boek niet goed

Ik ben het niet met hem eens, ik vond namelijk de constructie van het boek wel goed. En ik vond het niet erg dat het boek realistisch is. Ik kan nu niet zeggen dat hij echt heel negatief is, hij vindt de constructie niet goed, maar hij kan de rest nog altijd wel goed vinden.

Rob van Erkelens in De Groene Amsterdammer:
Deze roman heb ik met verregaande bewondering gelezen. Sommige passages zijn zo verdomd mooi en pakkend opgeschreven dat je spijt krijgt van elke witregel, omdat daar ook een zin had kunnen staan. Maar alleen mooi vind ik niet genoeg. Onder die sublieme, gepolijste zinnen wil ik graag leven vinden, pijn, emotie, woede desnoods, vooral bij deze thematiek. En onder het glinsterende oppervlak van de Buitenvrouw vond ik te weinig. Rob van Erkelens vindt De buitenvrouw dus wel een mooi boek, maar niet mooi genoeg, hij wil meer zien. Ik ben het met Rob van Erkelens ook niet eens, ik vind het een mooi boek, en ik vind alleen mooi wel genoeg.

Carel Peters in Vrij Nederland:
Een even bedachtzame als spannende roman. Het is een genot om Zwagerman te volgen wanneer hij alle machinaties in het hoofd van Theo Altena beschrijft. Zwagerman heeft alles in de Buitenvrouw tot in de laatste pagina‘s onder controle. Carel is dus heel positief over De buitenvrouw. Ik ben het in principe wel met Carel Peters eens, alleen hij vindt het een spannende roman, ik vond het verhaal eigenlijk helemaal niet spannend.

EEN CREATIEVE OPDRACHT:

DE ACHTERFLAPTEKST
De buitenvrouw is het spannende
Verhaal van een onmogelijke liefde.
Theo Altena, dertiger, leraar
Nederlands, gelukkig getrouwd
En woonachtig in een nieuwbouwwijk
In Alkmaar, begint een
Stormachtige verhouding met
Gymlerares Iris Pompier.
Iris is geboren in Paramaribo
En opgegroeid in de Bijlmermeer.
Ze is een nieuwkomer op de school
En haar verschijning zorgt voor
Lichte beroering onder de
Overwegend blanke leerlingen.
De buitenvrouw geeft ook een
navrant beeld van het voortgezet
onderwijs, waar (eens) gevlogen
leraren zich geplaatst zien tegen-
over de toenemende desinteresse
van de Nintendogeneratie.

TEKSTEN DIE THEMATISCH AANSLUITEN BIJ DE ROMAN:
Opnieuw

Ik liet onze liefde verdwijnen, liet onze passie
Wegkwijnen. Ik heb toch van je gehouden,
Maar het kon me er niet van weerhouden,

Om afscheid van je te nemen, om mijn vrijheid
te claimen. Zodat ik opnieuw kon beginnen
en iemand anders kon beminnen.


Verward

Plotseling klapt die deur voor je dicht, het
Voelt als een klap in je gezicht. Allerlei
Gedachten schieten door je heen, wat voelt dit
toch gemeen.

De gevoelens van liefde en geluk, zijn
vervangen door diepe pijn en blijven een tijdje
stuk. Je voelt je vervreemd en alleen, je
gedachten zijn van streek en kunnen nergens
heen.

Trillende handen en een langzaam kloppend
Hart, wat je nu ook doet, je voelt je leeg en
behoorlijk verwart. Het zal een tijdje lang je
gevoel bederven, want weggaan is toch een
vorm van sterven

EEN STUCTUUR-ANALYTISCH VERSLAG:

schrijver: Joost Zwagerman
titel: De buitenvrouw

De Buitenvrouw is een liefdesroman. Het gaat over een relatie van twee mensen die beiden een buitenechtelijke relatie hebben en de moeilijkheden die er ontstaan door en rondom de affaire.
De Buitenvrouw heeft twee hoofdthema's: ontrouw en discriminatie.
Theo heeft een buitenechtelijke relatie met een vrouw, en dus is hij zijn echtgenote Sylvia ontrouw. Iris heeft een buitenechtelijke relatie met een man, en dus is zij haar echtgenoot Sydney ontrouw.
Ook discriminatie is een veel voorkomend onderwerp in het boek. Het hele boek door gaat het wel over de verschillen tussen blank en zwart. Bijvoorbeeld: Theo is hoofdzakelijk verliefd op Iris geworden omdat ze een donkere huidskleur heeft en later bekent Iris dat ze de blanke huidskleur van Theo ook wel interessant vond. Dat is dus een soort van discriminatie. Ze maken onderscheid op iets waar ze allebei niets aan kunnen doen en totaal onbelangrijk is. Ook de leerlingen op school maken zich schuldig aan discriminatie. Ze noemen Iris Duivenpoort 'Blackie' en maken regelmatig, hoewel onschuldige, negergrappen.
De Buitenvrouw vindt plaats in begin jaren '90. Er wordt openlijk gesproken over seks, wat vroeger een taboe was om over te schrijven, en discriminatie, wat vroeger niet zo zeer bestond omdat er nog weinig allochtonen in Nederland waren. Je merkt het ook aan de moderne inrichting van de huizen, de alarminstallatie van Theo en Sylvia, de nieuwbouwwijken, de moderne scholen, Telebingo, hoe brutaal de leerlingen tegen leraren zijn.
Het verhaal is niet chronologisch, het verhaal heeft enkele flashbacks, zo kom je meer te weten over de voorgeschiedenis. Ook is het verhaal niet continu, er treden tijdverdichtingen op. Een grote tijdverdichting is de tijd tussen de liefdesaffaire en als dat affaire uit gaat lekken.
De verteltijd is 239 bladzijden.
De vertelde tijd beslaat slechts enkele dagen. De historische tijd is ongeveer anderhalf jaar.
Theo Altena is het hoofdpersonage, het is een genuanceerd expliciet personage. Theo is al 7 jaar getrouwd met Sylvia Houtman, woont in een nieuwbouwwijk in Alkmaar en is leraar Nederlands op het Westfries College in Hoorn. Deze 34-jarige man heeft ruim een jaar een buitenechtelijke relatie met Iris Duivenpoort. Hij is niet echt stressbestendig, want als het hem allemaal even te veel wordt gaat hij hyperventileren en krijgt hij slaapproblemen. Hij heeft last van dwangneurose. Hij heeft een grote neus waar hij zelf nogal mee zit. Theo is een denker, een dromer en zit vol schuldgevoelens over zijn relatie met Iris, maar toch weet hij het altijd voor zichzelf weer zó te draaien dat hij zijn vreemdgaan goedpraat. Hij liegt vaak tegen zichzelf, zonder dat hij het zelf realiseert dat hij fouten begaat.
Iris Duivenpoort is medespeler van Theo. Iris is getrouwd met Sydney Pompier en gymlerares op het Westfries College in Hoorn. Ze is een 27-jarige Surinaamse, geboren in Paramaribo, opgegroeid in het Bijlmermeer en nu woonachtig in Hoorn. Ze is zelfverzekerd, sterk en weet precies wat ze wil.
Sylvia Altena is Theos tegenspeler. Houtman, Sylvia is een erg lieve vrouw. Ze is heel zachtaardig en doet alles voor Theo en verzorgt hem ook erg goed. Ze is erg goedgelovig, is zeer meegaand met de problemen die Theo heeft. Ze blijft Theo onvoorwaardelijk vertrouwen en acht hem totaal niet in staat overspel te plegen.
Het verhaal speelt zich af in Nederland, in de buurt van Hoorn. De meeste handelingen vinden plaats op het Westfries College in Hoorn, de school waar Theo en Iris les geven, het huis van Iris in Hoorn, waar Iris en Theo hun overspel plegen, en het huis van Theo in Alkmaar, waar Theo met Sylvia woont.
Het verhaal wordt verteld vanuit de belevingswereld van Theo Altena. Je krijgt meer over anderen te lezen en meer kanten te zien dan dat Theo de ik-verteller zou zijn geweest, maar tegelijkertijd krijg je wel precies te lezen hoe de hoofdpersoon Theo zich voelt en wat hij denkt. Aldus een auctoriële verteller vanuit een hij-perspectief.
Terug Stuur je eigen verslag op Opnieuw zoeken