Vries, Anke de
Anke de Vries

LET OP: Dit verslag is uitsluitend bedoeld als hulpmiddel bij het maken van je eigen verslag en niet om zomaar in te leveren bij je docent(e).

Anke de Vries werd geboren in Sellingen (Groningen), op 5 december 1936. Ze groeide op in de Veluwe. Na haar middelbare schoolopleiding in Ede ging ze reizen, onder andere naar Frankrijk en Griekenland. Zij trouwde met een Fransman en woonde na haar huwelijk een aantal jaren in het buitenland, waaronder in Pakistan. Ze heeft drie kinderen: een zoon en twee dochters. Sinds 1963 woont zij met haar gezin in Den Haag.
Haar echtgenoot moedigde Anke de Vries aan om te gaan schrijven. Ze volgde een cursus creatief schrijven en dat verliep zo succesvol dat ze direct daarna De vleugels van Wouter Pannekoek schreef. Dit boek verscheen in 1972 bij Lemniscaat en werd geïllustreerd door haar man. Het werd meteen door de Haagse kinderjury bekroond. Met dit boek is ze bekend geworden. Haar tweede boek begon ze te schrijven toen er actie werd gevoerd in de buurt waar ze woonde. Tegenover haar huis was ook het hofje waar de kinderen uit haar tweede boek, Het geheim van Mories Besjoer, zoveel plezier hebben.
Kinderen van ongeveer zeven jaar lezen graag haar gezellige boeken over gewone kinderen, zoals: Bij ons in de straat, Wedden dat ik durf! en De Blauwe Reus. Anke de Vries kreeg het idee om Kladwerk te schrijven toen ze een lezing hield op een school. Op deze school was net de nacht daarvoor ingebroken en was er van alles vernield. Het boek gaat over een groep klasgenoten, waaronder kinderen uit Suriname, Marokko, en Turkije, die erachterkomen wie hun school tot twee keer aan toe heeft beklad.
Anke de Vries schreef ook spannende boeken voor oudere kinderen zoals: Belledonne kamer 16, Weg uit het verleden, over een jongen die angstige herinneringen de baas wil worden, Medeplichtig, waarin een heel dorp is betrokken bij een moord en Opstand! over een jongen die een wijnboeren opstand meemaakt. Al deze boeken spelen zich af in Frankrijk. In het laatste boek van Anke de Vries, Blauwe plekken, gaat het over Judith, die vaak door haar moeder word geslagen. Voor de kinderboekenweek 1994 schreef Anke de Vries het kinderboekenweekgeschenk Fausto Koppie. In 1995 maakte zij, op basis van schilderijen van de kunstenaar Ilja Walraven het prentenboek Mijn olifant kan bijna alles. Bij haar laatste boek, Memo zwijgt, liet zij zich inspireren op het scenario Mohammed zwijgt van Lou Brouwers voor de film De jongen die niet meer praatte, onder regie van Ben Sombogaart.
De boeken van Anke de Vries zijn vertaald in het: Duits, Frans, Engels, Fins, IJslands, Spaans (Castiliaans, Catalaans, Baskisch), Deens, Zweeds en Zuidafrikaans. Over het algemeen schrijft Anke de Vries over jongeren die een probleem hebben, en daar eigenlijk niet met iemand over kunnen of willen praten. De genres zijn avontuurverhalen, en detectiveverhalen (weet ik niet zeker).

Bibliografie:
1972 De vleugels van Wouter Pannekoek
1975 Het geheim van Mories Besjoer, Zilveren Griffel 1976
1977 Belledonne kamer 16, Eervolle vermelding Europese Jeugdboekenprijs, Padua 1977
1978 Bij ons in de straat,
1979 Wedden dat ik durf!
1982 Weg uit het verleden
1985 Medeplichtig
1986 De Blauwe Reus
1988 Het keteldier en andere verhalen
1988 Opstand! , Getipt door de Nederlandse Kinderjury 1989
1990 Kladwerk, Bekroond met de prijs van de Nederlandse Kinderjury 1991
1992 Blauwe plekken, Bekroond met de prijs van de Nederlandse Kinderjury 1994 Fausto Koppie (kinderboekenweekgeschenk)
1995 Mijn olifant kan bijna alles
1996 Memo zwijgt
Alle boeken van Anke de Vries vielen in de prijzen bij plaatselijke kinderjury's.