Langendijk, Pieter LET OP: Dit verslag is uitsluitend bedoeld als hulpmiddel bij het maken van je eigen verslag en niet om zomaar in te leveren bij je docent(e). HET WEDERZIJDS HUWELIJKSBEDROGP. LANGENDIJK A: Verwachtingen en eerste reactie: Voordat ik het wederzijds huwelijksbedrog ging lezen, had ik al het middeleeuwse van den vos reynaerde en de zeventiende-eeuwse klucht van de koe gelezen. Deze boekjes leken mij heel erg saai maar vielen erg mee. Ze waren toch erg leuk om te lezen. Ik dacht dat ook dit blijspel erg zou meevallen. Ik dacht dat het heel erg grappig zou zijn omdat iedereen bedriegt terwijl dat helemaal niet nodig is. Ze wringen zich in allerlei bochten en doen moeite, terwijl ik dacht dat het algemeen bekend was dat je gewoon jezelf moet zijn in de liefde. Maar dat zal de tijd wel geweest zijn. B: Beknopte samenvatting en analyse: Voor dit onderdeel heb ik een uittreksel uitgezocht waarvan ik vond dat het een goed uittreksel was. Het uittreksel heb ik gevonden op http://www.internetcollege.nl. PIETER LANGENDIJK, HET WEDERZIJDS HUWELIJKSBEDROG (1712-1714) Boekbeschrijving Auteur Pieter Langendijk Titel Het Wederzijds Huwelijksbedrog Druk Eerste druk Uitgever, plaats, jaar Taal & Teken, Leeuwarden, 1997 Jaar van eerste druk 1997 Jaar van eerste verschijnen 1712-1714 Tekstverzorger H. Adema Aantal pagina’s 79 pagina’s Aantal versregels 2182 regels Indeling De klucht bestaat uit vijf bedrijven, elk onderverdeeld in een aantal tonelen Genre Blijspel Beknopte Samenvatting Lodewijk wordt verliefd op Charlotte en om indruk op haar te maken doet hij net zo of hij de graaf is van Habislouw. Maar aan de andere kant probeert Charlotte, Lodewijk ook te imponeren door zich rijker voor te wenden dan ze is. De meid van Charlotte, Klaar genaamd, en een vriend van Lodewijk, Jan genaamd, worden ook in dit spel betrokken en uiteindelijk wordt Jan verliefd op Klaar en vraagt haar met hem te trouwen. Zij zegt ja, om zo wat rijker te kunnen worden, hoewel ze al verloofd is. Uiteindelijk wordt het hele spel omvergegooid door de broer van Charlotte, die Jan kent en zo wordt duidelijk dat Jan en Lodewijk niet zijn wie ze voordeden. Bovendien biecht ook Karel op aan zijn vrouw, Sofie, die de zus van Lodewijk blijkt te zijn, dat ook zijn familie niet rijk is. Uiteindelijk vergeeft iedereen elkaar, behalve Jan. Hij loopt weg nadat hij erg boos is geworden op Lodewijk omdat deze hem niet geholpen had toen hij vastgehouden werd wegens het bedrog. En ook Klaar komt bedrogen uit; niemand wil nog met haar huwen. Analyse Thema Het thema van het boek is de tegenstelling tussen schijn en werkelijkheid. Titelverklaring De titel komt overeen met de belangrijkste gebeurtenis van het blijspel. Iedereen bedriegt eigenlijk iedereen om maar met elkaar te kunnen trouwen. Personages De hoofdpersonen van dit toneelstuk zijn Lodewijk en Charlotte. Ø Lodewijk van Kaalenhuizen is een verarmde Utrechtse edelman, hij is de broer van Sofie en is verliefd op Charlotte. Ø Charlotte Adelpoort is een verarmde adellijke juffrouw en is erg slim. De belangrijkste bijpersonen zijn Ø Konstance Adelpoort, zij is de moeder van Charlotte. Ø Jan (‘baron van Schraalenstein’) is een gedeserteerde soldaat, hij is de lompe vriend van Lodewijk en is verliefd op Klaar. Ø Klaar is de brutale en ordinaire meid van Konstance, ze is verloofd met Hans en is een zus van Fop. Ø Karel is kapitein in het leger. Hij heeft veel geld verdiend waardoor zijn familie weer uit de schulden kan komen. Karel is de broer van Charlotte en de zoon van Konstance. Ruimte Het eerste en het derde bedrijf spelen in Utrecht, voor de huizen van Konstance en de waard, die tegenover elkaar liggen. Het tweede, vierde en vijfde bedrijf spelen in een kamer in het huis van Konstance. De ruimtes worden niet beschreven en zijn dus noch beeldvormend, noch sferisch, noch symbolisch. Tijd De vertelde tijd van het verhaal is ongeveer een dag; het begint voor het middaguur en eindigt ’s avonds om negen uur. De verteltijd is ongeveer twee uur. Het tijdsverloop is chronologisch en er vindt geen tijdsverdichting plaats. Perspectief Het stuk is geschreven in meervoudig personaal perspectief. Informatie over de schrijver boek en schrijver Pieter Langendijk Pieter Langendijk werd op 25 juli 1683 in Haarlem geboren. Zijn vader had een goedlopend bedrijf, maar toen Pieter zes jaar was, stierf zijn vader. Hierna ging het bedrijf failliet. En door de armoede die toen ontstond kon Pieter zijn opleiding niet afmaken. Al heel vroeg moest Pieter toen al de kost winnen voor zijn moeder en zichzelf. Hij werkte toen als zelfstandig patroontekenaar voor de textielindustrie. Na de dood van zijn moeder trouwden hij, maar dit was een ongelukkig huwelijk en na een tijdje gingen vrouw en man dan ook uit elkaar. Daarna werd Pieter nog armer en moest toen zelfs sommige boeken en prenten van zichzelf verkopen. Uiteindelijk werd hij aangewezen op steun van het gemeentebestuur en kreeg een onderkomen aangeboden. Als tegenprestatie moest hij een stadsgeschiedenis van Haarlem schrijven. Andere belangrijke werken van Pieter Langendijk zijn: · Don Quichot op de bruiloft van Kamacho (1711) · Krelis Louwen of Alexander de Grote op het Poëtenmaal (1715) · De wiskunstenaar of ’t Gevluchte Juffertje (1715) · De spiegel de Vaderlandsche kooplieden (niet geheel voltooid) Het Wederzijds Huwelijksbedrog Van de bovenstaande werken heeft Het Wederzijds Huwelijksbedrog het langst op het toneelrepertoire gestaan. Langendijk ontleende stof voor dit blijspel aan een in 1698 verschenen schelmenroman. Het stuk is een soort van commentaar op de mensheid en laat het belachelijke van deze mensheid in dit toneelstuk aan bod komen. Geraadpleegde literatuur Ik heb alleen het boekje zelf en de internetsite: http://www.internetcollege.nl gebruikt. C: Een verwerkingsopdracht over het gelezen boek: Over dit boekje hoeft geen verwerkingsopdracht gemaakt te worden. De verwerkingsopdrachten betreffen de acht romans (uit de twintigste eeuw) die gelezen moeten worden voor het dossier. Het Wederzijds Huwelijksbedrog hoort bij de andere vier boeken die gelezen moesten worden. D: Eindoordeel en evaluatie: Voordat ik dit boek begon te lezen dacht ik dat het gemakkelijk te lezen zou zijn. Dit dacht ik omdat “de klucht van de koe” en “van den vos Reynaerde” ook gemakkelijk te lezen waren. En omdat dit boek nog een eeuw later is geschreven dan de klucht van de koe leek mij dat nog een argument. Maar dit boek was toch best moeilijk te lezen vind ik. Het taalgebruik was niet moeilijk, ondanks dat het wat ouder Nederlands was. Ik vond het boekje moeilijk te lezen, omdat de gebeurtenissen heel snel achter elkaar volgden. Het ene moment hielp Jan Lodewijk nog mee en het volgende moment was hij zelf verliefd op Klaar. Ik begreep het wel doordat ik rustig aan las. En af en toe maakte ik een balans op voor mezelf. Ik vond de gebeurtenissen nogal onwaarschijnlijk, omdat het niet vaak voorkomt dat iedereen elkaar bedriegt. Verder was alles best wel begrijpelijk. Ze bedrogen elkaar omdat ze zo de liefde dachten te winnen. Niemand dacht na over de gevolgen. Ik vond dat soms ook wel dom. Als het goed is (zo is het nu volgens mij) hoef je liefde niet te kopen. Ik vond het moeilijk me in te leven in de personen, omdat je uit gesprekjes niet veel kan opmaken. Ik vond het personage Klaar wel leuk. Zij maakte het toneelstuk een stukje minder saai. Ik vond het raar dat ze om geld haar geliefde Hans aan de kant zette. Dit is mede omdat ik geloof in echte liefde, niet in geld! Geld kun je verliezen. Als je echt van elkaar houdt, kan niets dat veranderen. Zo vond ik het ook heel raar dat Hans Klaar ineens mevrouw van Schraalenstein noemde, terwijl zij en Jan niet eens getrouws waren! En hij had ineens respect voor Jan, dat was een beetje dom als zijn verloofde net was “afgepakt”. Ik heb geen spijt dat ik het boekje heb gelezen en vond het best wel leuk, maar ik ga het zeker niet nog een keer lezen! |
||||||||
|