Rooms Katholieke Penitentiecyclus.

[Romanaa]

Haai, ik heb overmorgen een PW, alleen ik heb iets op school laten liggen. Ik heb 1 van mijn aantekeningen gevonden die ik moet invullen.

GOD HEL
/ \ /
/ \/
ERFZONDE ?
| |
| |
? ?
| |
|_______?______ |
?_______?______?|

Wat hoort er op de vraag tekens? Volgens mij kwamen er in voor; dopen, absolutie, biechten en het vage vuur. En nog iets van pedentie ?

Gr. Romana.

[Romanaa]

[Docent_geschiedenis]

Hallo,

Een simpele vraag met een moeilijk antwoord.

De katholieke leer gaat terug op de persoon en het leven van Jezus.

Door de ongehoorzaamheid van Adam in het paradijs is de dood en begeerte over de mensheid gaan heersen. De zonde van Adam is de zonde van de gehele mensheid geworden.( God plaatste Adam en Eva in de Hof van Eden (het Aards Paradijs), en vertelde hen dat zij het fruit van alle bomen in de tuin konden eten, behalve het fruit van de boom van de kennis van goed en kwaad. Zij leefden gelukkig tot een slang (wellicht Satan) Eva verleidde om de verboden vrucht (traditioneel een appel) te eten. Zij at ervan, en gaf het fruit ook aan Adam, die er ook van at. Als straf voor de ongehoorzaamheid van Adam en Eva, leidde God hen door de tuin naar de wereld buiten, waar Eva beviel en Adam in hun levensonderhoud moest voorzien. Het belangrijkste gevolg van de ongehoorzaamheid van Adam en Eva was echter de dood: "U bent als stof gekomen, en zal als stof terugkeren", zei God. Na te zijn verdreven uit de Hof van Eden, kregen zij kinderen. Drie zoons worden met name genoemd: Kaïn en Abel, daarna Seth. Zo werden Adam en Eva letterlijk de ouders van het mensdom.

De zonde van Adam en Eva en het daaruit voortvloeiend verlies van de gunst van God en hun verblijf in het Paradijs staat bekend als de zondeval.

Deze erfzonde (gaat over op iedere geborene) heeft echter de vrijheid en de wil van de mens niet volkomen kunnen vernietigen, zijn verlangen naar het goddelijk leven bleef bewaard. In Jezus heeft God zich definitief uitgesproken, hij is zelf waarlijk mens geworden en is 'als slaaf' en dienaar de geschiedenis binnengetreden, terwijl hij de goddelijke natuur volledig in zich bleef dragen, om door zijn gehoorzaamheid, door zijn lijden, dood en verrijzenis de zonde op zich te nemen en een nieuwe schepping tot stand te brengen.

De Katholieke Kerk beschouwt Christus als het oersacrament, de enige en volmaakte schakel tussen God en de mensen.

De sacramenten gaan terug op het woord en leven van Jezus Christus zelf: het doopsel, de eucharistie, met als belangrijk onderdeel de Heilige Communie, het vormsel, het sacrament van boete en verzoening (= de biecht), het Heilig Oliesel, de wijding tot diaken, priester of bisschop en het huwelijk. Doopsel, eucharistie en vormsel vormen samen de sacramenten van de christelijke initiatie. De eucharistie (viering in de katholieke kerk) wordt beschouwd als het hoogtepunt van het kerkelijk geloofsleven omdat men de verrezen Heer hierin werkelijk en lijfelijk aanwezig weet (=presentia realis) en men door het ontvangen van het sacrament wordt opgenomen in de verrijzenis van Christus.

Dit geloofsmysterie heeft de men later inzichtelijk willen maken met de transsubstantiatieleer, waarbij men heeft teruggegrepen op de metafysica van Aristoteles en de scholastiek van Thomas van Aquino.
Volgens deze leer veranderen brood en wijn na de priesterlijke consecratie (wijding/zegening) in het lichaam van Christus. Dit gebeurt tijdens de Heilige Mis.

De katholieke sacramentsopvatting is later fel bestreden door sommige reformatoren (Luther bleef echter vasthouden aan een werkelijke aanwezigheid, ) die meenden dat het misoffer op het altaar een verloochening was van de ene, onherhaalbare offerande aan het kruis en van mening waren dat de sacramenten slechts een symbolische waarde hadden en dat de Mis daarom beschouwd moet worden als een 'vervloekte afgoderij'.

Naast de zeven genoemde sacramenten kent de Kerk ook vele sacramentalia: zegeningen en handelingen om het leven te heiligen, in navolging van de sacramenten. Denk maar aan: de kerkelijke uitvaart, de verering van heiligen, heiligenbeelden en relieken.

Predestinatie of uitverkiezing is een religieus begrip, betreffende de relatie tussen het begin van alle dingen en het doel van deze dingen. De religieuze lading van het begrip onderscheidt het van ideeën zoals determinisme en vrije wil. De leer van de uitverkiezing betreft Gods besluit tot schepping en onderhoud van de schepping; ook de bestemming van ieder mens wordt tot de uitverkiezing gerekend.

Ook volgens Johannes Calvijn en Maarten Luther hield de predestinatie in dat God vooraf bepaald heeft wie zalig wordt en wie niet. Maarten Luther was echter redelijk vaag in het omschrijven van wat de predestinatie inhield voor het dagelijks leven. Calvijn was jurist en schreef uitvoeriger over het onderwerp. Hij noemde de predestinatie het decretum horribile ofwel huiveringwekkend besluit.

Calvijn verwierp de gedachte dat predestinatie moet leiden tot een lijdelijke levenshouding. Hij spoorde calvinisten aan hard te werken. In de Nederlandse Republiek vormde de predestinatie in de 17e eeuw het grote geschilpunt tussen de remonstranten, die de predestinatie afzwakten tot een verkiezing van personen met voorgezien geloof en goede werken, en de contraremonstranten, die haar handhaafden.

De penitentie is een boetedoening in de vorm van gebeden of goede werken, die na de belijdenis van de zonden in de biecht door de priester aan de biechteling wordt opgelegd. De priester legt naar gelang van de zonden een overeenkomende penitentie op. Dit gebeurt tijdens het biechten. Als men deze penitentie (bijv het opzeggen van bepaalde gebeden)heeft uitgevoerd volgt Gods vergeving (absolutie).

In het Nederlandse strafrecht kent men het penitentiair recht. Dat is het recht waaronder de penitentiaire inrichtingen vallen. Maar dat is heel iets anders

Veel succes!