 |
|
De brievenroman Sara Burgerhart verscheen in 1782 en heeft tot in onze tijd veel lezers
gevonden. Dat is ook geen wonder: men krijgt een prachtig kijkje in het huiselijke leven
van de achttiende eeuw als men de roman leest.
Omdat er alleen maar brieven worden gewisseld is enige herhaling niet te voorkomen geweest. Maar de schrijfsters moeten een goed ontwikkeld compositievermogen hebben gehad om die brieven-fictie vol te houden.
Wat opvalt is de naamgeving van de personen, het zijn sprekende namen. Voorbeelden zijn: Burgerhart, Edeling, Rien du Tout, Spilgoed-Buigzaam.
Voor de bandiet die in de roman voorkomt (en Sara probeert te verleiden) kunnen ze geen naam bedenken: de slechterik wordt aangeduid met ’de heer R.’
De schrijfsters hadden zoveel succes met de uit twee delen bestaande Sara Burgerhart dat dit succes hen een beetje naar het hoofd steeg. Ze begonnen aan een tweede roman van acht delen en een derde van zes delen. Maar die werden nauwelijks verkocht en de schrijfsters zijn straatarm op ongeveer dezelfde datum in 1804 gestorven.
Merkwaardig is - omdat de handschriften van al hun romans zijn zoekgeraakt - dat we niet weten wat Betje en wat Aagje heeft geschreven.
De roman Sara Burgerhart is te beschouwen als een van de drie hoogtepunten uit de literatuur van ons land van voor de twintigste eeuw. (De andere twee hoogtepunten zijn de Camera Obscura en Max Havelaar.