Simon Carmiggelt ('s-Gravenhage 1913 – Amsterdam 1987) werd enkele jaren voor de Tweede Wereldoorlog journalist en ontwikkelde zich tot een der meest vooraanstaande publicisten van Nederland. Hoewel zijn werk de hedendaagse lezers kennelijk weer wat minder aanspreekt, waren zijn verhalen in de jaren vijftig, zestig en zeventig ongekend populair bij vrijwel alle lezers.
Hij was sinds 1946 vast medewerker aan Het Parool (aan welke verzetskrant hij in de oorlog meewerkte) en publiceerde hierin dagelijks en na zijn pensionering wekelijks een Kronkel (zijn pseudoniem als columnist). Zijn Kronkels getuigen van een goed waarnemingsvermogen, een trefzekere stijl en een zwaarmoedige visie op het leven. Als realist ziet hij het leven als een verrassende botsing van illusie en werkelijkheid. In feite is dat ook het wezen van de humor. Zijn humor stemt zeker niet alleen vrolijk. Het is vooral de ‘kleine man’ die zijn sympathie heeft, en voorts kinderen en huisdieren. Een keuze uit zijn Kronkels verscheen regelmatig in boekvorm.
 |
