Anne Frank is geen schrijfster in de eigenlijke zin van het woord. Ze was een gewone -wel zeer begaafde- puber die -evenals zovele andere pubers- een dagboek begint, omdat ze er behoefte aan heeft haar hart voor iemand uit te storten. Of, zoals ze het zelf zegt: "Om nu het idee van een lang vebeide vriendin nog te verhogen in mijn fantasie, wil ik niet zo maar gewoon als ieder ander de feiten in dit dagboek plaatsen, maar wil dit dagboek de vriendin zelf laten zijn en die vriendin heet Kitty."
Anne Frank is een Amsterdams meisje, dat het Joods Lycewm bezoekt.
Ze is in 1929 in Duitsland geboren, maar al in 1933 (Hitler komt dan aan de macht) trekt de familie Frank naar Nederland. In juli 1942 duikt men onder in het achterhuis van het pand Prinsengracht 263, vlak bij de Westerkerk. Als de familie Frank hier ruim twee jaar heeft gezeten doet de Grüne Polizei een inval. De families Frank en Van Daan en de heer Dussel worden gearresteerd, evenals de helpers Kraler en Koophuis (4 augustus 1944). Ze zijn verraden. Ze worden naar Nederlandse en Duitse concentratiekampen gevoerd. Anne sterft in maart 1945 in het beruchte kamp Bergen-Belsen. Slechts vader Frank overleeft de Duitse gruweldaden; ook Kraler en Koophuis brengen het er levend af.
Na de oorlog vindt men in het Achterhuis het dagboek van Anne Frank, tussen een stapel oud papier. Het wordt gepubliceerd (slechts enkele minder belangrijke gedeelten worden weggelaten) en in vele talen vertaald.
(Eind jaren tachtig verschijnt er een wetenschappelijke uitgave van het dagboek om precies aan te geven welke versies er zijn geweest en welke weglatingen Otto Frank heeft gehanteerd)

Het boek heeft een enorm succes, evenals het toneelstuk en de film die er naar gemaakt zijn. Er zijn overigens verschillende films, toneel- en televisiebewerkingen van Het Achterhuis gemaakt.
De volgende opmerkingen ontlenen we aan het Slotwoord van het boek:
"Het huis Prinsengracht 263, waarin Anne haar dagboek heeft geschreven, is nu in het bezit van de Anne Frank Stichting, Amsterdam, die het volledig heeft laten restaureren. Het "Achterhuis" is zoveel mogelijk in zijn oorspronkelijke toestand gelaten. Het voorhuis is gemoderniseerd om als zetel van een Internationaal Jeugd Centrum te dienen.
Ook het huis Prinsengracht 265 is voor dit doel aangekocht en gerestaureerd. De bedoeling is van het huis niet slechts een herdenkingsplaats te maken, maar er activiteit van te laten uitgaan en de jeugd aan te sporen in de geest van Anne, in de wereld en voor de mensen te werken" ."
In 1960 verschijnen de Verhalen rondom het Achterhuis, een bundel waarin een aantal herinneringen van Anne is samengebracht. Deze herinneringen heeft ze, evenals haar dagboek, in een schrift genoteerd.

Het Achterhuis

Dagboekbrieven

12 juni 1942 - 1 augustus 1944

Aan het eigenlijke dagboek gaat een "Inleiding" vooraf van mevrouw Dr. Annie Romein-Verschoor, die erop wijst, dat Anne Frank de gebeurtenissen heeft beschreven "op een directe, on-literaire en daardoor vaak voortreffelijke wijze". De notities over 14, 15 en 20 juiii zijn nog "gewone" dagboekaantekeningen. Op 20 juni schrijft ze echter ook een brief aan Kitty en de rest van het boek bestaat geheel uit brieven, die gericht zijn aan deze denkbeeldige vriendin. De eerste maand beschrijft ze haar ervaringen op school en vertelt ze over haar contacten met vrienden en vriendinnen. Haar oudere zuster Margot bezoekt ook het Joods Lyceum. Dan komt het onderduiken. Er wordt zoveel mogelijk meegesjouwd en ieder staat stijf van de kleren als ze voor dag en dauw hun huis verlaten. Het poesje zal een goed tehuis bij de buren krijgen. In de brief van 9 juli wordt een uitvoerige beschrijving van het Achterhuis gegeven. Dit maakt deel uit van het kantoorgebouw van vader Frank Van het personeel zijn alleen de heren Kraler en Koophuis en Miep en Elli Vossen op de hoogte. Met vereende krachten wordt het Achterhuis bewoonbaar gemaakt. Annes filmsterrenverzameling en haar prentbriefkaarten worden op de muur geplakt.
Een dag of wat later arriveert ook de familie Van Daan, bestaande uit vader, moeder en Peter, een jongen "van nog geen 16 jaren, een tamelijk saaie en verlegen slungel, van wiens gezelschap niet veel te verwachten is".
Er ontstaan langzamerhand allerlei wrijvingen, waardoor de karakters zich duidelijk aftekenen. De heer en mevrouw Van Daan hebben af en toe ruzie. Soms hebben mevrouw Frank en mevrouw Van Daan onenigheid over het gebruik van lakens en serviesgoed.
Anne kan het niet goed met haar moeder vinden, die de brave Margot aan haar ten voorbeeld stelt. ("De naturen van Margot en moeder zijn zo vreemd voor mij, ik snap mijn vriendinnen nog beter dan mijn eigen moeder"). De fantasierijke en impulsieve Anne voelt zich meer tot haar vader aangetrokken. Mevrouw van Daan vindt ze "onuitstaanbaar".
In november 1942 komt de achtste onderduiker: de tandarts Albert Dussel. Hij is nogal eenzelvig en trekt zich zoveel mogelijk terug om te studeren. Anne moet haar kamertje met hem delen, wat soms moeilijkheden geeft.