Hij vestigde zich na zijn studies in Harderwijk en Göttingen in 1791 op het landgoed De Wildenborch, waar hij zich o.a. wijdde aan landontginning. Als patriot bekleedde hij politieke ambten. De poëzie in zijn debuut Mijn eerste proeve in poëzij ( 1786) en in Dichtoeffening ( 1791) vertoont .sentimentalistische invloed van zijn leermeester Feith. De invloed van Horatius zou blijvend zijn. Later werden ook Cats en Huygens zijn voorbeelden, om hun puntigheid. verteltrant en geestigheid.

Hier volgt een voorbeeld van enkele van puntdichten:

De Meester in zijn Wijsheid gist

De leerling in zijn Waan beslist.

Ongeveer dezelfde kernachtige boodschap heeft het volgende puntdicht:

De rijpe Kennis hoort;

De onrijpe neemt het woord.

In zijn langere dichterlijke vertellingen is het vrij willekeurige hoofdlettergebruik en de omslachtige manier van vertellen wel eens wat storend voor een modern lezer. Toch blijven zijn verhalen als De hoofdige boer, Jaromir, Marco en De Verjongingskuur nog boeiend, ook voor huidige lezers.

Tenslotte hieronder het wel heel bekende Oogstlied dat Staring rond 1830 schreef:

OOGSTLIED

Sikkels klinken;

Sikkels blinken;

Ruischend valt het graan.

Zie de bindster gaaren !

Zie, in lange scharen,

Garf hij garven staan !

‘t Heeter branden

Op de landen

Meldt den middagtijd;

‘t Windje, moe van ‘t zweven,

Heeft zich schuil begeven;

En nog zwoegt de vlijt!

Blijde Maaiers;

Nijvre Zaaiers,

Die Uw loon ontvingt t

Zit nu rustig neder.

Galm’ het mastbosch weder,

Als gij juichend zingt.

          Slaat uwe oogen ,

          Naar den hoogen :

" Alles kwam vandaar!

Zachte regen daalde,

Vriendlijk zonlicht straalde

Mild op halm en aar.

Tijdgenoten hadden weinig waardering voor het werk van Staring. Pas de generatie na hem, (Beets. Potgieter, Huet) zag de bijzondere kwaliteit ervan.