Over Elckerlijc het volgende. Misschien is dit wel het meest gespeelde en bewerkte spel van de Rederijkers geweest.

Het gaat dan ook om een motief dat tijdloos is: de mens wordt geroepen om de dood onder ogen te zien. De opdracht vanwaaruit de schrijver van dit rederijkersspel ging werken was de zin:’Hoe dat elckerlijc mense werd gedaagd Gode rekeninge te doen’.

Dat betekent: hoe iedereen voor God wordt geroepen om rekening af te leggen.

Men spreekt ook wel van ‘Sinnespelen’ omdat er een zin als deze aan ten grondslag ligt.

Maar meestal duiden we Elckerlijc aan met de term moraliteit. (Er zit een religieuze moraal in).

Uiteraard is het een allegorie: gedurende het gehele werk worden personificaties volgehouden.

De Dood kondigt Elckerlijc aan dat hij gaat sterven. Elckerlijc vraagt dan achtereenvolgens Gezelschap, Magen en Neven om mee te gaan, ze willen niet. Ook ‘tGoet (bezit) wil niet mee en de Deugd wil wel maar ligt ziek in bed.

Kennisse brengt Elckerlijc dan bij Biecht, Door de biecht wordt de Deugd genezen

Samen met Kennis, Schoonheid, Vroedschap en Kracht, begeleid door de vijf Sinnen brengt Deugd Elckerlijc naar het graf.

Daar verlaten allen behalve Deugd en Kennisse hem, alleen Deugd gaat met Elckerlijc naar de hemel.

Men neemt aan dat Elckerlijc rond 1585 door Petrus van Diest is geschreven.