Cees Nooteboom ('s-Gravenhage 1933) werd als Nederlands schrijver zowel in eigen land als in Duitsland zeer geprezen , vooral om zijn reisverhalen.

Zijn eerste roman was Philip en de anderen (1955), het weemoedige verslag van de tocht die een adolescent maakt door Frankrijk.

In feite heeft hij daarna het genre van de reisreportage in Nederland heeft geïntroduceerd. Voor zijn verslag van de val van de Berlijnse muur, Berlijnse notities [1990], ontving hij in 1991 in Duitsland de eerste Literaturpreis zum 3. Oktober.

Ander werk (o.a.): Poëzie: De doden zoeken een huis (1956); Koude gedichten (1959); Het zwarte gedicht (1960); Gesloten gedichten (1964); Gemaakte gedichten (1970); Open als een schelp, dicht als een steen (1978); Aas (1982); Het gezicht van het oog (1989). – Proza: De verliefde gevangene (1958; verhalen; nwe. uitg. 1991); Een middag in Bruay (1963); Een nacht in Tunesië (1965); Een ochtend in Bahia (1968); De Parijse beroerte (1968); Bitter Bolivia-Maanland Mali (1971); Een avond in Isfahan (1978); Een lied van schijn en wezen (1981; novelle); Voorbije passages (1981); Mokusei! (1982); Waar je gevallen bent, blijf je (reisverslagen, 1983); In Nederland (1984); De zucht naar het Westen (1985); De wereld een reiziger (1989); Het volgende verhaal (1991; boekenweekgeschenk); Vreemd water (1991); De omweg naar Santiago (1992); Zelfportret van een ander (1993); De ontvoering van Europa (1993); De koning van Suriname (1993); Van de lente de dauw (1995); De filosoof zonder ogen (1997).