Marga Minco, eigenlijk: Sara Menco (Ginneken 1920), schrijfster, enige overlevende uit een joods gezin dat tijdens de bezetting werd weggevoerd. Zij was gehuwd met de schrijver/dichter Bert Voeten (1918–1992). Een groot deel van haar werk is door oorlogservaringen gekleurd. Misschien is zij wel de meest gelezen schrijfster voor middelbare scholieren. Dat heeft natuurlijk in de eerste plaats te maken met de grote zeggingskracht van haar stijl: de vele understatements. Maar ook is haar proza eenvoudig, beknopt. Haar meeste verhalen, novellen en romans hebben een beperkte omvang.

Dat geldt ook voor haar debuut Het bittere kruid (1957) en voor de romans Een leeg huis (1966; in 1992 bewerkt als toneelstuk) en De val (1983). De verhalen die niet direct op de oorlog betrekking hebben, gaan wel altijd over eenzaamheid en isolement. Het toeval, even absurd als tragisch, speelt er een belangrijke rol in. Haar stijl is sober, men spreekt behalve van understatement ook wel van ‘woord-economie’als men haar stijl wil karakteriseren.

Als voorbeeld van zo’n understatement volgt hieronder de slotzin van het bittere kruid:

(Vooraf gaat het hoofdstukje waarin ze vertelt dat haar hele familie is omgekomen - op een oude oom na. Deze oom wacht elke dag bij een tramhalte op de terugkeer van alle familieleden…De schrijfster wilde dat ze dit ook kon hopen - " Maar ik miste het geloof van mijn oom. Ze zouden nooit terugkomen, mijn vader niet, mijn moeder niet, Bettie niet, noch Dave en Lotte."