Hannes Meinkema (Tiel 12 sept. 1943), , studeerde literatuurwetenschap in Utrecht
en promoveerde op Marsmans ‘verzen’. Zij speelde een actieve rol in de
emancipatiebeweging. Toch wil ze zelf haar romans niet met de term emancipatieromans
aanduiden.
Onderwerpen van haar zijn problematische, vaak mislukkende (huwelijks)relaties, en tonen
veelal vrouwelijke personages die op zoek zijn naar een bevrijding uit hun isolement. Haar
stijl is vlot, direct en realistisch. En dan is er koffie is de bepaald ironische
titel van wat haar bekendste boek zou worden.
Een overzicht van haar werk: De maaneter (1974); Het wil nog maar niet
zomeren (1975; verhalen); En dan is er koffie (1976; roman); De groene
weduwe en andere grijze verhalen (1978); Het binnenste ei (1978); De naam
van mijn moeder (1980); De driehoekige reis (1981); Op eigen tenen
(1982; verhalen); Verhalen (1983); Te kwader min (1984); Eén keer over
(1986; verhalen); Mooie horizon (1989); Een geluid als van onweer (1993;
verhalen); De speeltuin van Teiresias (1994); Dier en egel (1996;roman).
Vrijwel al deze titels zijn goed leesbaar en geschikt voor een leeslijst.
