Lucebert is het pseudoniem van Lubertus Jacobus Swaanswijk (Amsterdam 1924 – Alkmaar 1994), dichter en beeldend kunstenaar, wordt beschouwd als de meest revolutionaire dichter van de experimentele generatie De Vijftigers. Vanaf zijn debuut in Reflex (1949) met het antikoloniale gedicht Minnebrief aan onze gemartelde bruid Indonesia lopen maatschappelijke en artistieke opstandigheid parallel, in de vorm van onvrede met de burgerlijke orde.

Als dichter van de Experimentele Groep Nederland trad hij in deze jaren toe tot Cobra.
Veelzeggend ten aanzien van het naïeve element in zijn werk is de titel van een bloemlezing uit zijn werk: Poëzie is kinderspel (1968). De bundel Val voor Vliegengod (1959) vormt de bekroning van Luceberts eerste dichtperiode. Later zoekt hij de fel begeerde zuiverheid in inkeer en vereenvoudiging.

Lucebert is vele malen bekroond, de eerste keer in 1953 met de Poëzieprijs van de stad Amsterdam voor Apocrief. De analphabetische naam (1952). Bij die gelegenheid verscheen hij verkleed als de ‘keizer der Vijftigers. Dat baarde veel opzien, vooral omdat de politie hierbij optrad.

Hieronder een voorbeeld van een van de bekendste gedichten door Lucebert:
(Het volgende gedicht is op te vatten als een manifest, een programma voor zijn schrijverschap.)