Ed Hoornik

[ HomePage ] [ Omhoog ] [ Zoeken ] [ Literatuur 1100 - 1920 ] [ Interbellum (1920 - 1940) ] [ Literatuur over WO II ] [ Literatuur na 1945 ]

Ed Hoornik

Ed Hoornik

Ed Hoornik ('s-Gravenhage 1910 – Amsterdam 1970), dichter en prozaïst.

Misschien het bekendst door zijn gedichten. Als voorbeeld hieronder een sonnet van hem:

Op school stonden ze op het bord geschreven.
Het werkwoord hebben en het werkwoord zijn;

Hiermee was tijd, was eeuwigheid gegeven,

De ene werklijkheid, de andre schijn.

Hebben is niets. Is oorlog. Is niet leven.

Is van de wereld en haar goden zijn.

Zijn is, boven die dingen uitgeheven,

Vervuld worden van goddelijke pijn.

Hebben is hard. Is lichaam. Is twee borsten.

Is naar de aarde hongeren en dorsten.

Is enkel zinnen, enkel botte plicht.

Zijn is de ziel, is luisteren, is wijken,

Is kind worden en naar de sterren kijken,

En daarheen langzaam worden opgelicht.

Ed Hoornik was gehuwd met de schrijfster (voor de jeugd) Mies Bouhuys.

Zijn werk kwam geheel in het teken te staan van de confrontatie met de dood, die hij tijdens de oorlog van zeer dichtbij had meegemaakt in het concentratiekamp Dachau, en het schuldcomplex dat hij had, dat van de overlevende. Behalve in poëzie werkte hij deze tragische uitgangspunten uit in enkele korte romans (o.m. De overlevende, 1958), en in vrije verzen geschreven toneelstukken (o.m. De bezoeker, 1953).