Jan Hanlo (Bandung 1912 – Maastricht 1969), Nederlands dichter, werd als
Vijftiger vooral bekend met enkele experimentele gedichten, zoals Oote (1954).
Een gedicht van Hanlo volgt hieronder en is de beste manier om eens kennis te nemen van
het werk van deze schrijver.
| ZO MEEN IK DAT OOK JIJ BENT zoals de koelte ’s nachts langs lelies
en langs rozen
als wit koraal en parels diep in zee
zoals wat schoon is rustig schuilt
maar straalt wanneer ik schouwen wil
zo meen ik dat ook jij bent
als melk
als leem
en ’t bleke rood van vaal gesteent
of porselein
zoals wat ver is en gering
en lang vergeten voor het oud is
zoals een waskaars en een koekoek
en een oud boek en een glimlach
en wat onverwacht en zacht is en het eerste
en wat schuchter en verlangend en vrijgevig
gaaf maar broos is
zo meen ik dat ook jij bent |
Wie meer wil lezen kan Verzamelde gedichten (1958, uitgebr. herdr. 1970) ter hand nemen om
hieruit een keuze te maken.
(Het meeste werk van Hanlo verscheen na zijn dood).
