Hella Haasse (Batavia 1918), was de dochter van de detectiveschrijver W.H. Haasse
(pseudoniem: W.H.van Eemlandt). Ze studeerde o.a. aan de Amsterdamse Toneelschool,
debuteerde in 1945 met de dichtbundel Stroomversnelling en werd toen vooral bekend
met de mede op jeugdherinneringen gebaseerde novelle Oeroeg (1948; in 1993 verfilmd
door Hans Hylkema). Dit boek wordt nog steeds veel gelezen en is uiteraard een uitstekend
nummer voor een leeslijst.
Het feit dat ze haar jeugd in Indië doorbracht komt tot uiting in niet alleen Oeroeg,
maar ook aan de enkele jaren geleden verschenen roman Heren van de thee.
Toch handelen maar enkele van de vele romans van haar hand over Indië – ze begeeft
zich vaker op het terrein van de historie, zowel de oudheid als de West-Europese
Middeleeuwen en de achttiende eeuw.
Haar eerste grote, vaak herdrukte roman, Het woud der verwachting (1949), heeft
Charles d'Orléans als hoofdfiguur. De verbeelding van een exotisch verleden
karakteriseert een belangrijk deel van haar werk.
Haar roman De Ingewijden vond een vervolg in de novelle De verborgen bron. Later werk
is onder meer: Een gevaarlijke verhouding of Daal-en-Bergse brieven (1976) en Mevrouw
Bentinck of Onverenigbaarheid van karakter (1978; verfilmd t.b.v. tv-serie, 1996),
waarin zij gebruikmaakt van authentieke documenten, overgeleverde geschriften van mensen
uit vroeger eeuwen.
