Boudewijn Büch (Wassenaar 1948) studeerde Duitse en Nederlandse letteren te Leiden. Büch schrijft poëzie, romans en essays; voorts heeft hij zich ontwikkeld tot een bekend criticus en popularisator van literatuur en muziek, o.a. als presentator. Bekend werden o.a. zijn reisverhalen over eilanden. Hij werkte voor talloze tijdschriften, weekbladen en kranten. Zijn oeuvre is vrij populair bij jongeren.

Veel gelezen zijn: De blauwe salon (1981), Brieven aan Mick Jagger (1988); De rekening (1989) Het ijspaleis (1993); Blauwzee (1994); De hel (1994); Geestgrond (1995), Een kleine blonde dood.

Een belangrijk thema in zijn novellen is de onverwerkte herinnering aan een slechte jeugd (onder meer een verblijf in inrichtingen).

Je kunt in vrijwel al zijn werk een grote mate overdrijving en vertekening van de werkelijkheid vinden.

Soms tref je zeer cynische passages aan. Dat heeft naast waardering ook geleid tot felle afwijzing van zijn werk door bepaalde kringen.