De romanschrijver Jan Mens (1897-1967) werd populair met zijn ook
door de tv bewerkte boeken als Mensen Zonder Geld. Dat boek geeft een goed beeld van de
crisistijd (1938).
Ook Griet Manshande en De Kleine Waarheid spelen in de Amsterdamse binnenstad en worden
nog steeds veel gelezen.
| Een vitalist in zijn
voetspoor die voornamelijk proza schreef was A. den Doolaard. |
 |
|
Hendrik de Vries (1896 - 1989) kan vergeleken worden met de dichter
Henri Marsman. Ook zijn werk is expressionistisch. Hij illustreerde eigen werk met
houtsneden.
|
| Iets minder bekend, maar eigenlijk van een hoger
literair niveau is het boek Burgers in nood door Henk van Randwijck
(1909 - 1966). |
|
A.M. de Jong was een strijdbaar socialistisch auteur.
Maar tegenwoordig zal van hem alleen nog Het Verraad (deel 1 van de serie Merijntje
Gijzen) worden gelezen. Dat is een Brabantse streekroman waarmee hij grote bekendheid
verwierf.
A.M. de Jong (1888-1943) werd in 1943 door de Duitse bezetters vermoord.
Hij was een van de eersten die een stripverhaal in een dagblad publiceerde: Bulletje en
Bonestaak.
Befaamd werd zijn roman Frank van Wezels roemruchte jaren (1928), dat kritiek bevatte op
het Nederlandse leger en daarom enige tijd werd verboden.
Net als A.M. de Jong schreef ook Anton Coolen (1897-1961) streekromans
die in Brabant spelen.
Een boek als Kinderen van ons volk speelt in de Peel, een armoedige streek. Nog bekender
werd Dorp aan de rivier (bewerkt als film en voor de tv).
Een derde regionale schrijver die hier wordt genoemd is Anne de Vries.
Iedereen kent de figuur Bartje, het Drentse jongetje uit het gelijknamige boek (bekendste
zin uit dat boek: "Ik bid niet voor bruune bonen"). Andere boeken van hem, zoals
twee vervolgdelen op Bartje en de roman Hilde zijn nu zo goed als vergeten.
In christelijke kring worden zijn vele kinderboeken en zijn
kinderbijbel nog veel gelezen.
