Menno ter Braak noemt hem een duivelskunstenaar. Twee uitspraken waarmee de veelzijdigheid
en de schrijfactiviteiten van Vestdijk worden getypeerd.
Voordat hij met Forum in aanraking komt, publiceert hij gedichten. Tijdens zijn
redacteurschap verschijnt Terug Tot Ina Damman (1934), het eerste deel van de acht Anton
Wachter romans, waarin de schrijver zichzelf portretteert in de hoofdpersoon Anton
Wachter. Dat boek wordt zeer veel gekozen voor een literatuurlijst.
Vanaf zijn eerste boeken hecht Vestdijk grote waarde aan een psychologische
verantwoording. In sommige romans belemmert dat de voortgang van het verhaal, maar het
gekozen onderwerp blijft steeds boeiend, omdat het taalgebruik tamelijk zakelijk en veelal
anekdotisch is.
Z'n geboorteplaats Harlingen speelt in zijn romans een steeds terugkerende belangrijke
rol, maar wordt aangeduid met de naam Lahringen.
Na zijn studie medicijnen en na enige tijd als arts werkzaam te zijn geweest, ging zijn
belangstelling al snel uit naar de literatuur.
Zijn vriendschap met Ter Braak en Du Perron, de oprichting van het tijdschrift Forum,
heeft hem hierbij gestimuleerd. Zijn werk ( poëzie en proza) heeft een enorme omvang;
hierin staat de mens altijd centraal. Hij kijkt naar de mens als dokter en als psychiater.
Het werk van Vestdijk wordt gekenmerkt door een aantal vaste motieven:
